Είναι από τα φαινόμενα που δεν μπορεί εύκολα κανείς να εξηγήσει, αλλά η φυσική ροή των πραγμάτων πολλές φορές μπορεί να μας εκπλήξει, όπως στην περίπτωση του τελευταίου ναυαγίου του γνωστού υπερατλαντικού πλοίου “Clotilda”,που μετέφερε σκλάβους στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα άθικτο.
Έχει περάσει περισσότερα από 160 χρόνια κάτω από το νερό, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους που είναι επιφορτισμένοι με τη διατήρησή του.
Το 1860, δεκαετίες αφότου οι ΗΠΑ απαγόρευσαν το υπερατλαντικό δουλεμπόριο, η γολέτα “Clotilda” επιβίβασε 110 άτομα στη Δυτική Αφρική και απέπλευσε για την Αλαμπάμα.
Κατά την άφιξη, οι ναυλωτές πούλησαν παράνομα περίπου δύο δωδεκάδες ανθρώπων που επέβαιναν στο πλοίο, έδωσαν άλλα πέντε έως οκτώ στον πλοίαρχο του πλοίου ως πληρωμή για τις υπηρεσίες του και μοίρασαν την ιδιοκτησία όσων απέμειναν.
Αφού οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν σε ατμόπλοιο για να συνεχίσουν στον επόμενο σταθμό, το πλοίο κάηκε σε ρηχά νερά έξω από το λιμάνι. Αν και το έγκλημα ανακαλύφθηκε και διερευνήθηκε γρήγορα, το ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου τερμάτισε κάθε προσπάθεια επιβολής του νόμου και οι δράστες δεν πλήρωσαν ποινές.
Τον Απρίλιο του 2018, ένας τοπικός ρεπόρτερ βρήκε υπολείμματα ενός σκάφους που ταιριάζουν με την περιγραφή της “Clotilda”. Οι αρχαιολόγοι επιβεβαίωσαν ότι οι διαστάσεις και ο γενικός σχεδιασμός του ναυαγίου ταίριαζαν με ένα μόνο σκάφος στα αρχεία αρχειακών ερευνών της περιόδου – την Clotilda – και ότι τα σημάδια καμένων συντριμμιών στην τοποθεσία ταίριαζαν με τη μοίρα της.
Σύμφωνα με την Ιστορική Επιτροπή της Αλαμπάμα, το ναυάγιο είναι ένα μοναδικά πολύτιμο τεκμήριο από μια δύσκολη περίοδο της αμερικανικής ιστορίας. Όχι μόνο το “Clotilda” είναι το τελευταίο γνωστό σκάφος που παρέδωσε ξένους υπηκόους σε σκλάβους στο Νότο – είναι επίσης «το μόνο αρχαιολογικό παράδειγμα ενός αμερικανικού σκλαβοπάζαρου που χάθηκε στο πλαίσιο του διατλαντικού δουλεμπορίου».
Το σκάφος είναι «ουσιαστικά άθικτο» και διατηρείται από την μαλακή λάσπη του ποταμού. Το κάτω κύτος, τα εσωτερικά διαφράγματα και τα διαμερίσματα είναι σε μεγάλο βαθμό ακόμα στη θέση τους, και τα δύο τρίτα της αρχικής δομής πιστεύεται ότι είναι σε καλή κατάσταση.
“Αρχαιολογικά κατάλοιπα… συμπεριλαμβανομένου του DNA, πιθανότατα επιβιώνουν σε σφραγισμένες, αναερόβιες συνθήκες μέσα στο κύτος, το οποίο είναι γεμάτο με λάσπη”, σύμφωνα με την ιστορική κοινωνία.
Το “Clotilda” κατασκευάστηκε ως σκούνα φορτίου και τροποποιήθηκε για το μοναδικό της ταξίδι μεταφέροντας σκλάβους. Ήταν ένα μικρό σκάφος, μόλις 86 πόδια σε μήκος και 120 GT σε όγκο. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι το πλήρωμα πήρε ξυλεία επί του σκάφους πριν φύγει από το λιμάνι της Αλαμπάμα στην αρχή του παράνομου ταξιδιού, στη συνέχεια κατασκεύασε κουκέτες και κρατούσε στυλό για τους αιχμαλώτους ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη.
Για να εξασφαλίσουν επαρκείς προμήθειες για να διατηρούν το φορτίο τους καλά τροφοδοτημένο, ο καπετάνιος και το πλήρωμα στοίβαξαν “125 βαρέλια νερό, 25 βαρέλια ρύζι, 30 βαρέλια βοδινό κρέας, 40 λίβρες χοιρινό, 23 βαρέλια ζάχαρη, 25 βαρέλια αλεύρι, τέσσερα βαρέλια ψωμί, τέσσερα βαρέλια μελάσα και 80 βαρέλια ρούμι.”
Μερικά από αυτά τα ξηρά αγαθά μπορεί να επιβιώνουν ακόμα στο αμπάρι, μαζί με τα ανθρώπινα απόβλητα που εναποτίθονταν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
