Περίπου 40 χρόνια είχαν να εμφανιστούν οι τοξικές μέδουσες στη Χαλκιδική, προκαλώντας αναστάτωση στους λουόμενους.
Εκτιμάται ότι οι εν λόγω μέδουσες ανήκουν στο είδος πελάτζια νοκτιλούκα ή στο χρυσάνθεα. Ειδικά το πρώτο είδος είναι ιδιαίτερα τοξικό καθώς ρίχνουν τις τοξίνες για να σκοτώσουν το ζωοπλαγκτόν που τρέφονται, δήλωσε στο ethnos.gr o καθηγητής Θαλάσσιας Βιολογίας του ΑΠΘ Χαρίτων Σαρλ Χιντήρογλου.
Όπως προσθέτει ο καθηγητής, δεν είναι όμως κάτι ανησυχητικό, και οι λουόμενοι μπορούν να χρησιμοποιούν αμμωνία ή κάποιο τζελ ανακούφισης για τα τσιμπήματα.
Τι συμβαίνει και υπάρχει υπερπληθυσμός στις ακτές της Χαλκιδικής.
«Αυτά τα φαινόμενα είναι πολύπλοκα. Δεν είναι γραμμικά συστήματα, δεν μπορούμε ν’ αποδώσουμε σ’ ένα παράγοντα την αλλαγή μιας συμπεριφοράς» τονίζει ο κ. Χιντήρογλου.
Το κάθε είδος έχει ένα κύκλο ζωής, ο κύκλος μπορεί να επηρεάζεται από δύο παράγοντες:
Ο πρώτος παράγοντας είναι οι κλιματικές συνθήκες και ο δεύτερος η στιγμή της αναπαραγωγής, δηλαδή η εμφάνιση των νεοεισερχόμενων τομών στο σύστημα. Αν αυτή η χρονική περίοδος αναπαραγωγής συμπέσει με την απουσία θηρευτών θα υπάρξει υπερπληθυσμός νεοεισερχόμενων. Αυτό λέγεται «Πληθυσμιακό Bloom».
Επιπλέον, ο καθηγητής Θαλάσσιας Βιολογίας του ΑΠΘ επισημαίνει ότι για τις συγκεκριμένες αναπαραγωγικές μετατοπίσεις οφείλεται η κλιματική αλλαγή σε μεγάλο βαθμό.
Η λύση στο «Algal Bloom» θα δοθεί εφόσον «φυσήξει» δυνατά ο άνεμος και τις μεταφέρει σταδιακά στο Βόρειο Αιγαίο, στα Μεσοπέλαγα.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, το ευχάριστο στη συγκεκριμένη υπόθεση είναι ότι δεν έχουν πολύποδο, διότι είναι ζωοτόκες, οπότε δεν έχουν δυνατότητα επιβίωσης μετά από δύο χρόνια και δεν δημιουργείται άλλη μέδουσα. Ωστόσο, αν υπήρχαν πολύποδες, θα μπορούσαν να ζήσουν έως τέσσερα χρόνια, ενώ θα γεννούσαν συνεχώς μέδουσες.
Ανατρέχοντας στο παρελθόν ο κ. Χιντήρογλου μιλάει για το 1978 και την εμφάνιση ενός πανομοιότυπου φαινομένου. «Είχε εμφανιστεί ένα παρόμοιο φαινόμενο, όπου σε ένα κυβικό μέτρο νερού υπήρχαν δέκα μέδουσες μαζί. Αναγκαζόμασταν να βουτήξουμε στη θάλασσα με σορτς και φανελάκια για να μην μας τσιμπήσουν οι μέδουσες».
Όμως, πληθυσμιακή έξαρση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί στη Χαλκιδική, σύμφωνα με τον κ. Χιντήρογλου, δίνοντας ως παράδειγμα την αντικειμενική έξαρση που υπάρχει τα τελευταία δύο χρόνια στον Κορινθιακό Κόλπο. «Εδώ και δύο χρόνια οι άνθρωποι στον Κορινθιακό Κόλπο παιδεύονται αρκετά, γιατί όσο πιο κλειστό είναι ένα σύστημα τόσο πιο δύσκολα μπορούν να απομακρυνθούν οι μέδουσες».
Επιπροσθέτως, προτρέπει κατά βάση του γονείς να μην πιάνουν τις μεγάλες μέδουσες και να μην τις πετάνε στην ακτή, διότι αφήνουν κνιδοκύτταρα στο νερό, τα οποία επιπλέουν στην επιφάνειά του και έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι που θα κάνουν το μπάνιο τους εκεί να κολλήσουν πάνω τους και να νιώσουν κνησμό.
Τέλος, προτείνει στους λουόμενους να έχουν λίγη αμμωνία μέσα στη τσάντα τους ή κάποιο τζελ -που μπορούν να προμηθευτούν από τα φαρμακεία- για ανακούφιση από τον κνησμό. Όσο για εκείνους που είτε είναι αλλεργικοί σε κάτι είτε έχουν κάποια ευαισθησία καλύτερα ν’ αποφύγουν την επαφή με τις μέδουσες αυτό το διάστημα.
Όσο για το φυτοπλαγκτόν που δημιουργεί ένα είδος «γλίτσας», τονίζει ότι δεν θα έπρεπε να ανησυχεί κανέναν, επειδή είναι νεκρή ύλη που δημιουργείται από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού.
