Με τους τερματικούς σταθμούς της Ευρώπης για την εισαγωγή και αποθήκευση υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) υπερπλήρεις και ορατό τον κίνδυνο έλλειψης ενέργειας, οι ευρωπαϊκές εταιρείες κοινής ωφελείας αναγκάζονται να αποθηκεύουν το καύσιμο στις δεξαμενές πλοίων.
Πληρώνουν εν ολίγοις τα δεξαμενόπλοια για να παραμείνουν έξω από τις ακτές της Γηραιάς Ηπείρου ώστε να έχουν εύκολη πρόσβαση στο καύσιμο. Στην ίδια τακτική καταφεύγουν, άλλωστε, και εταιρείες από την Ασία και τη Νότια Αμερική, που εισάγουν το καύσιμο, αλλά και διαπραγματευτές συμβολαίων που σπεύδουν να αποθηκεύσουν LNG και να αντλήσουν μεγαλύτερα κέρδη όταν θα εκτοξευθούν οι τιμές του στη διάρκεια των χειμερινών μηνών.
Σύμφωνα με την εταιρεία ερευνών Kpler, ο όγκος LNG που παραμένει αποθηκευμένο στις δεξαμενές πλοίων στη θάλασσα ανέρχεται σε 1,4 εκατ. τόνους παγκοσμίως και είναι το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δύο ετών. Είναι, άλλωστε, σχεδόν ισόποσο με τον όγκο του καυσίμου που εισήγαγε η Ισπανία τον Αύγουστο. Η αποθήκευση καυσίμων σε δεξαμενόπλοια που παραμένουν στη θάλασσα είναι συνήθης τακτική στην αγορά πετρελαίου, αλλά πολύ σπάνια στην περίπτωση του LNG καθώς το καύσιμο τείνει να εξατμίζεται αργά μέσα στα πλοία. Το γεγονός, όμως, ότι καταφεύγουν σε αυτήν την τακτική εταιρείες κοινής ωφελείας και διαπραγματευτές προδίδει μέχρι πού μπορούν να φτάσουν για να διασφαλίσουν επάρκεια του καυσίμου τον χειμώνα. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας Kpler και του Bloomberg, υπάρχουν τουλάχιστον εννέα πλοία που αποθηκεύουν LNG στον ωκεανό. Ανάμεσά τους το δεξαμενόπλοιο «British Partner» που παρέμενε επί καιρό στη Νότια Σινική Θάλασσα μεταφέροντας αέριο από το Ομάν και το Κατάρ. Ανάμεσά τους επίσης το «Aristidis 1» που περιμένει στην Καραϊβική φορτωμένο αμερικανικό φυσικό αέριο και αέριο από τη Δομινικανή Δημοκρατία.
Ο όγκος LNG που παραμένει αποθηκευμένο στις δεξαμενές πλοίων στη θάλασσα παγκοσμίως είναι στο υψηλότερο επίπεδο των τελευ-ταίων δύο ετών.
Η διακοπή της παροχής του ρωσικού αερίου από τη Μόσχα έχει εντείνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις οικονομίες της Ευρώπης και της Ασίας που προσπαθούν να εξασφαλίσουν όσο περισσότερο LNG μπορούν από τις ΗΠΑ, τη Νιγηρία και το Κατάρ. Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται η παγκόσμια ζήτηση για πλοία και μαζί της και το ύψος του ναύλου και, σύμφωνα με τους διαπραγματευτές του καυσίμου, πρόκειται να αυξηθεί περαιτέρω. Την ίδια στιγμή, πάντως, αυξάνονται οι πλωτοί τερματικοί σταθμοί LNG στην Ευρώπη που αναμένεται να διασφαλίσουν προσφορά του καυσίμου στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Εξω από το λιμάνι Εεμσχάβεν της Ολλανδίας βρίσκονται δύο πλωτοί τερματικοί σταθμοί, οι Golar Igloo και Eemshaven LNG, που έχουν τον εξοπλισμό της επανεξαέρωσης του καυσίμου. Εχουν ενοικιαστεί και έχουν ναυλωθεί για πέντε χρόνια και αναμένεται να λαμβάνουν, να ξεφορτώνουν και να συνδράμουν στη μεταφορά περίπου 18 φορτίων LNG μέχρι το τέλος του έτους.
Η άφιξη αυτών των πλωτών σταθμών είναι κρίσιμη για την Ευρώπη, καθώς θα ελαφρύνουν την πίεση που προκαλεί η ενεργειακή κρίση και οι ελλείψεις καυσίμων. Ο ένας εξ αυτών είναι ήδη λειτουργικός από χθες και ετοιμάζεται για την πρώτη μεταφορά του καυσίμου στα μέσα Σεπτεμβρίου. Το είδος τους πάντως είναι ήδη περιζήτητο στη Γηραιά Ηπειρο. Η Γερμανία, που μέχρι προσφάτως αντλούσε το 50% των εισαγωγών φυσικού αερίου από τη Ρωσία, τώρα έχει ναυλώσει πέντε τέτοιους πλωτούς τερματικούς σταθμούς μέσω της κυβέρνησης της χώρας και άλλους δύο που ενοικιάζονται από ιδιωτικούς φορείς. Την ίδια στιγμή η Ιταλία, επίσης με μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία, η Γαλλία αλλά και οι βαρύτατα εξαρτημένες από τον ενεργειακά πλούσιο γείτονά τους χώρες της Βαλτικής σχεδιάζουν να ναυλώσουν πλωτούς τερματικούς σταθμούς για να εισάγουν υγροποιημένο αέριο.
