Το πιο μολυσμένο από πυρηνικά νησί στον κόσμο παραμένει ακατοίκητο περισσότερο από 70 χρόνια μετά τη χρήση του, από τις ΗΠΑ, για πυρηνικές δοκιμές. Πρόκειται για το νησάκι Bikini Atoll στον Ειρηνικό Ωκεανό. Οι κάτοικοί του μεταφέρθηκαν το 1946, έτσι ώστε ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών να μπορέσει να πραγματοποιήσει πυρηνικές δοκιμές, οι οποίες διήρκεσαν μέχρι το 1958.
Στους 167 κατοίκους του νησιού είπαν ότι οι δοκιμές ήταν απαραίτητες για την πρόληψη μελλοντικών πολέμων και ξεκίνησαν μόλις ένα χρόνο μετά τις καταστροφικές πυρηνικές επιθέσεις στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι.
Το Bikini Atoll επιλέχθηκε ως το σημείο δοκιμών καθώς βρισκόταν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ και σε απόσταση 1.000 μιλίων από μια βάση από την οποία μπορούσαν να απογειωθούν τα βομβαρδιστικά τους αεροπλάνα. Συνολικά, πυροδοτήθηκαν 23 πυρηνικά όπλα, σε περιοχές συμπεριλαμβανομένου του υφάλου, στον αέρα αλλά και υποβρύχια.
Μεταξύ των δοκιμών στο νησί ήταν μια θερμοπυρηνική βόμβα
Μεταξύ των δοκιμών ήταν μια θερμοπυρηνική βόμβα που πυροδοτήθηκε την 1η Μαρτίου το 1954, κατά την οποία οι επιστήμονες υπολόγισαν λάθος τους 15 μεγατόνους TNT. Περίμεναν ότι θα ήταν περίπου 4 έως 8 μεγατόνων TNT και ήταν σχεδόν η διπλάσια. H βόμβα αυτή ήταν 1.000 φορές πιο ισχυρή από τις βόμβες που έπεσαν στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι.
Πριν γίνουν οι δοκιμές, οι κάτοικοι του νησιού ενημερώθηκαν αρχικά ότι θα μπορούσαν να επιστρέψουν στο νησί στο μέλλον. Έτσι και έγινε και το 1970 μερικές οικογένειες επέστρεψαν, αλλά οι δοκιμές αποκάλυψαν ότι ανέπτυξαν επικίνδυνα επίπεδα «στροντίου-90» και ότι τα επίπεδα «καισίου-137» είχαν αυξηθεί κατά 75%.
Οι περισσότεροι πρώην κάτοικοι μεταφέρθηκαν μόνιμα 450 μίλια μακριά, στο νησί Κιλί, ενώ κάποιοι έμειναν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά το πέρασμα του χρόνου, οι ειδικοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το νησί δεν είναι ασφαλές για επίσκεψη.
Η Ivana Nikolic Hughes, ανώτερη λέκτορας χημείας στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και Διευθύντρια του Κέντρου Πυρηνικών Σπουδών του έργου K-1, δήλωσε στη βρετανική Metro: «Πιθανώς το πιο ισχυρό εύρημα από την έρευνά μας είναι ότι το νησί Bikini πρέπει να καθαριστεί για να ζήσουν οι άνθρωποι εκεί πάλι.
Αυτό βασίζεται στα επίπεδα «καισίου-137» στα τρόφιμα, στην ακτινοβολία «Γ» υποβάθρου και στην παρουσία διαφόρων ισοτόπων στο έδαφος και τα ιζήματα των ωκεανών».
Το 2017, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ανακάλυψαν «μια αφθονία θαλάσσιας ζωής» στο νησί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πάντως συμφώνησαν να καταβάλουν στους πρώην κατοίκους και στους απογόνους τους 125 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση για ζημιές που προκλήθηκαν από το πρόγραμμα πυρηνικών δοκιμών και τον εκτοπισμό από το σπίτι τους.
