Στη Μεσόγειο καταλήγουν κάθε χρόνο κατά μέσο όρο 3.760 τόνοι πλαστικών σκουπιδιών, υπολογίζουν Έλληνες ωκεανογράφοι στο Journal Frontiers in Marine Science.
Οι επιστήμονες παρουσιάζουν μοντέλο που καταγράφει το ταξίδι των πλαστικών από παράκτιες πόλεις και εκβολές ποταμών στις θάλασσες. Σχολιάζοντας την έρευνα, η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung επισημαίνει πως το πού καταλήγουν τα πλαστικά δεν εξαρτάται μόνο από τα ρεύματα και τον αέρα, αλλά και από το λεγόμενο Biofouling.
Όπως στο κάτω μέρος των πλοίων, έτσι και στα πλαστικά προσκολλώνται μικροοργανισμοί που τραβούν με το βάρος τους τα συνθετικά απορρίμματα στο βυθό ή σε ένα συγκεκριμένο βάθος. Το 84% των πλαστικών όμως ξεβράζονται στις ακτές. Οι Έλληνες επιστήμονες επισημαίνουν ότι το μοντέλο τους δεν λαμβάνει υπόψη τα πλαστικά που καταλήγουν στο πεπτικό σύστημα των ψαριών και κατά συνέπεια στο πιάτο μας.
Το ελληνικό WWF προειδοποιεί πως εδώ και δεκαετίες τα πλαστικά έχουν κατακλύσει κάθε πτυχή της ζωής, αφού βρίσκουν εφαρμογή σε όλο το φάσμα της παραγωγής.
«Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι στην Ελλάδα κάθε ένας παράγει 68 κιλά πλαστικά απορρίμματα, από τα οποία μόλις το 10% οδηγείται στην ανακύκλωση.» Τα υπόλοιπα καταλήγουν κυρίως σε χωματερές, ενώ ένα σημαντικό κομμάτι πλαστικών σκουπιδιών διαρρέει στο φυσικό περιβάλλον ρυπαίνοντας τα χερσαία οικοσυστήματα και φυσικά τις θάλασσές, στις οποίες ταξιδεύουν κάθε χρόνο σχεδόν 11.500 τόνοι πλαστικών.
Είναι σαν να πετάμε ημερησίως πάνω από 1.000.000 άδεια πλαστικά μπουκάλια στη θάλασσα. «Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα πλαστικά που καταλήγουν στο περιβάλλον δεν εξαφανίζονται ως διά μαγείας.» Παραμένουν εκεί για πάρα πολλά χρόνια και σιγά σιγά διαλύονται σε μικρότερα κομμάτια, αρκετά εκ των οποίων γίνονται θανατηφόρα τροφή για είδη πανίδας.
Σχεδόν πάνω από το 90% της καταστροφής που προκαλείται στην άγρια ζωή των θαλασσών οφείλεται στα πλαστικά, ενώ παγκοσμίως, περίπου 700 θαλάσσια είδη απειλούνται από τα πλαστικά.
Θαλάσσιες χελώνες, θαλάσσια θηλαστικά, ψάρια, μύδια, ακόμα και το μικροσκοπικό ζωοπλαγκτόν, καταπίνουν πλαστικά και μικροπλαστικά, μολύνοντας την τροφική αλυσίδα ως τον άνθρωπο. «Έτσι σήμερα ένας μέσος άνθρωπος καταπίνει έως και 5 γραμμάρια πλαστικό κάθε εβδομάδα, δηλαδή το βάρος μιας πιστωτικής κάρτας».
