Αν σας αρέσουν οι καταδύσεις, η ανοικτή θάλασσα δεν είναι η μόνη σας επιλογή. Αυτό το γνωρίζουν καλύτερα όσοι είχαν την ευκαιρία να καταδυθούν στη Βουδαπέστη, όχι όμως σε κάποιες από τις θάλασσες της, αλλά κάτω ακριβώς από την πρωτεύουσα της Ουγγαρίας. Ένας προορισμός που ακόμη και οι κάτοικοι της χώρας, μπορεί να αγνοούν.
Πολλά από τα κτίρια της Βουδαπέστης, συμπεριλαμβανομένου του κτιρίου του νεογοτθικού κοινοβουλίου του 1902, χτίστηκαν με ασβεστόλιθο που εξορύχθηκε από την περιοχή Kőbánya, που σημαίνει την «περιοχή του ορυχείου πέτρας».
Αιώνες εξόρυξης, ξεκινώντας από τον Μεσαίωνα μέχρι και το 1890 που έγινε η τελευταία εξόρυξη, δημιούργησαν ένα υπόγειο σύστημα κελαριών άνω των 32 χιλιομέτρων, περίπου 30 μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου.
Όταν πηγάδια και θάλαμοι στα χαμηλότερα τμήματα του ορυχείου πλημμύρισαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η τοπική κυβέρνηση ζήτησε από μια μικρή ομάδα δυτών να καθαρίσουν τις υποθαλάσσιες περιοχές. Οι δύτες συνειδητοποίησαν ότι ορισμένοι από τους θαλάμους θα μπορούσαν να είναι τέλειοι για καταδύσεις αναψυχής.
Υπάρχουν τέσσερις τοποθεσίες κατάδυσης στο εγκαταλελειμμένο ορυχείο Kőbánya. Μόνο ένα, που ονομάζεται Park kút (Πηγάδι πάρκου), είναι προσβάσιμο σε δύτες με βασική πιστοποίηση Open Water Diver. Αυτό συμβαίνει επειδή οι θάλαμοι και οι σκάλες στην τοποθεσία Park kut έχουν ανοιχτούς χώρους με καθαρό αέρα από πάνω τους και είναι ασφαλέστερο να βουτήξεις εδώ.
Τα άλλα πλημμυρισμένα πηγάδια είναι κλειστά και προσβάσιμα μόνο σε έμπειρους δύτες με προηγμένη και ειδική πιστοποίηση. Η θερμοκρασία του νερού παραμένει περίπου στους 12C.
Στο Park kút, όπου οι δύτες μπορούν να βουτήξουν 17 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού (47 μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου), χρειάζονται έως και 40 λεπτά για να εξερευνήσει κανείς τους θαλάμους όπου εξακολουθούν να είναι ορατοί οι αχρησιμοποίητοι εξοπλισμοί ορυχείων και εργοστασίων.
Όλοι οι θάλαμοι που χρησιμοποιούνται τώρα για καταδύσεις είχαν σκαφτεί από ζυθοποιούς που χρειάζονταν πηγάδια κάτω από το ορυχείο για να εξάγουν γλυκό νερό, εξήγησε.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τμήματα του ορυχείου χρησιμοποιήθηκαν ως καταφύγια βομβών, ενώ στους ίδιους χώρους συναρμολογούνταν κΚινητήρες για τα γερμανικά μαχητικά αεροσκάφη Messerschmitt. Ήταν επίσης η ίδια χρονική περίοδος που κτίστηκαν τρεις εκκλησίες, η μία σε γοτθικό στυλ, μέσα στο ορυχείο.
Σήμερα, το μη πλημμυρισμένο τμήμα του συστήματος του κελαριού ανοίγει στο κοινό μερικές φορές το χρόνο για υπόγειους, ψυχαγωγικούς αγώνες τρεξίματος και ποδηλατικούς αγώνες.
