Είναι ο καλλιτέχνης, που φιλοτέχνησε το λογότυπο της πλατφόρμας Enalios, ένα ταξίδι που άρχισε με τη δική του σφραγίδα με στόχο να συγκεντρώσει τους λάτρεις του γαλάζιου. Η σχέση του με την πλανεύτρα θάλασσα μοναδική και καθόλου τυχαία η αυθόρμητη επιλογή της γοργόνας που κοσμεί πλέον τη σελίδα μας, και την προσπάθεια να αναδείξουμε όσους αγαπούν και προστατεύουν τη μαγεία της. Μια κατάθεση ψυχής από τον καταξιωμένο ζωγράφο και γλύπτη, ο οποίος μας ταξιδεύει στα δικά του μονοπάτια και στις στιγμές που η τέχνη συναντά τη θάλασσα.
Η γοργόνα της ENALIOS είναι μια έμπνευση βασισμένη σε ένα μύθο που «μυρίζει» θάλασσα και διαθέτει μια γοητευτική αύρα που καταγράφεται στον άνθρωπο λυρικά, ως μια πολυσήμαντη έννοια που σχετίζεται στενά με το υγρό στοιχείο, ιδιαιτέρως σε εμάς και τις θαλασσινές μας πατρίδες! Νομίζω ότι το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου λογοτύπου μας μεταφέρει σημειολογικά στην ονειρική διάσταση του μύθου που άπτεται με την πραγματικότητα μέσω της ENALIOS
Νομίζω ότι το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου λογοτύπου μας μεταφέρει σημειολογικά στην ονειρική διάσταση του μύθου που άπτεται με την πραγματικότητα μέσω της ENALIOS.
Η θάλασσα, αχ αυτή η θάλασσα…
Υγρή και αεικίνητη! Μοσχομυρωδάτη και ξελογιάστρα! Γαλήνια και εφιαλτική! Πώς είναι δυνατόν μια τέτοια πολυσήμαντη εικόνα να αφήσει ανεπηρέαστο το δημιουργό! Προσωπικά την λατρεύω γιατί μεγάλωσα δίπλα της και με έχει σημαδεύσει. Έχω δημιουργήσει πολλά έργα με θάλασσες και με βαπόρια. Πάντα υπάρχει σε όλα αυτά η ονειρική διάσταση!
Πιστεύετε πως η τέχνη έχει τη δύναμη να προστατέψει το θαλάσσιο περιβάλλον, στέλνοντας μηνύματα ευαισθητοποίησης;
Τι μπορεί να κάνει η τέχνη μπροστά στη λύσσα του ανθρώπου; Κάποιοι ελάχιστοι φορείς αγωνίζονται για να περισώσουν ό,τι σώζεται, ενάντια στην ανθρώπινη αλαζονεία και την απερίσκεπτη καταστροφή του «παραδείσου» μας!
Κάθε φορά που βλέπουμε την τέχνη να συναντά τη θάλασσα, το αποτέλεσμα είναι συνήθως εντυπωσιακό, είτε πρόκειται για εκθέσεις γλυπτών, για μουσεία υποβρύχιας τέχνης κτλ.
Σίγουρα ένα υποθαλάσσιο μουσείο είναι μια δύσκολη υπόθεση, αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι αυτού του είδους τα μουσεία συνήθως γίνονται για τουριστικούς λόγους… Όσον αφορά στην εγκατάσταση ενός έργου σε θαλασσινό περιβάλλον, έχει σαφώς απείρως περισσότερες δυσκολίες από ό,τι ένα έργο που εγκαθίσταται στην στεριά.
Η σημασία της διεθνούς διάκρισης στο καλλιτεχνικό έργο
Η αποδοχή σε διεθνή κλίμακα μου παρέχει τη δέουσα ασφάλεια, τη δύναμη και το κουράγιο για να συνεχίσω!
Από την εφηβεία η τριβή με την τέχνη
Είχα το «θείο» πλεονέκτημα να βαπτιστώ στην κολυμβήθρα της τέχνης σε πολύ νεαρή ηλικία. Είχα τη μεγάλη τύχη να συναντήσω το σπουδαίο δάσκαλό μου, Πάνο Κουσουτζίδη, σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών. Αυτή η γνωριμία υπήρξε ο καταλύτης για τη δημιουργική μου καριέρα. Εκτός από μοναδικός δάσκαλος του σχεδίου και του χρώματος, ήταν και δάσκαλος για τη ζωή και τη φιλοσοφία. Αυτή η γνωριμία ανέπτυξε τη φλόγα της τέχνης που έκαιγε μέσα μου και την έκανε φωτιά που κατέλαβε κάθε μόριο της ύπαρξής μου. Πρότυπα μου ο πρώτος μου δάσκαλος και ο ANISH CAPOO!R
Τα όνειρα περνούν αναγκαστικά μέσα από το μόχθο
Τη συνεχή αναζήτηση και την πολλή δουλειά! Τα πολλά λόγια και όχι τα έργα, συναντώνται στους «τεμπέληδες» και τους κακομαθημένους της τέχνης, που πιστεύουν ότι η τέχνη μπορεί να υπαρχει χωρίς δουλειά και χωρίς κόπο. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλοι εκείνοι που ονειρεύονται να ακυρώσουν τη σχέση μεταξύ πράξης και αποτελέσματος! Είναι όλοι εκείνοι οι βερμπαλιστές του εικαστικού λόγου, που αναλώνονται σε ατέρμονους λογιοτατισμούς σε «καλλιτεχνικά» καφενεία και «καλλιτεχνικές στοές». Τέλος, είναι εκείνοι που βρίσκουν άλλοθι και καταφύγιο σε κάτι που δεν κατέχουν σε βάθος!
Το δικό μου καλλιτεχνικό έργο, μια συνεχής αναζήτηση!
Ένας αγωνιώδης δρόμος αντοχής και άσκησης σε πεδία χωρίς όρια και σταθερά χαρακτηριστικά! Ένα ταξίδι στο όνειρο, μια βουτιά στο βυθό της ύπαρξής μου! Στόχος και προορισμός είναι η αναζήτηση και ο εμπλουτισμός της εικαστικής μου πράξης και όχι ο εφησυχασμός, η ευδαιμονία και το βόλεμα στις κατακτήσεις μου. Το έργο πρέπει να αναζητά συνεχώς τον πυρήνα του και για να είναι αληθινό πρέπει να συνορεύει με την Συμπαντική αλήθεια, που είναι τελικά και ο κώδικας της ύπαρξης μας. Όσο περισσότερες αλήθειες εμφανίζει ένα έργο τεχνης, τόσο και περισσότερους συναυτουργούς συναναστρέφεται…
Τα έργα σας έχουν ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο, διχάζοντας μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις το κοινό. Πώς διαχειρίζεστε αυτές τις αντηχήσεις;
Με ηρεμία και κατανόηση. Οι κοινωνίες είναι υπεύθυνες για τη δομή τους! Εγώ, ως δημιουργός, πράττω. Απο κει και πέρα δεν μπορώ να κάνω τίποτε παραπάνω! Τα δημόσια έργα πρέπει να κάνουν έντονη και εμφανή την παρουσία τους με το εκτόπισμα και τα φορτία που διαθέτουν. Το έργο τέχνης πρέπει να δημιουργεί εντάσεις και έντονα συναισθήματα. Αν δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά και περνάει απαρατήρητο, τότε έχει αποτύχει. Ο κόσμος λειτουργεί και υπάρχει σύμφωνα με την ατομική του θεώρηση για τη ζωή και την ύπαρξή του. Η εξίσωση είναι η εξής: Διαθέτει γνώση, ευαισθησία και ανοιχτό μυαλό; Μπαίνει στο βαπόρι και ταξιδεύει! Δεν διαθέτει γνώση, ευαισθησία και ανοιχτό μυαλό; Μένει στο λιμάνι και βλέπει απο μακριά το βαπόρι που ξεκινά το συναρπαστικό του ταξίδι…. Όλα στη ζωή είναι θέμα οπτικής εμβέλειας!
Το κόκκινο, κυρίαρχο χρώμα στις δημιουργίες μου
Το κόκκινο είναι ένα χρώμα όπως όλα τα άλλα χρώματα της παλέτας μου, μόνο που το κόκκινο διαθέτει πολύ ισχυρές αντηχήσεις! Θέλει τόλμη και ιδιαίτερο σεβασμό, γιατί μπορεί να αποσαθρώσει το έργο. Είναι πάντως το χρώμα της έντασης, που χρησιμοποίησα σε γλυπτά δημοσίων χώρων. Συνάντησα την αντίδραση, αλλά μην ξεχνάμε ότι η αντίδραση είναι επακόλουθο της δράσης. Κατ´ ουσίαν απενεχοποίησα το κόκκινο χρώμα στη δημόσια γλυπτική!
Το Μότο μου είναι: «ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ».
Και για να αποφύγω τυχόν παρεξηγήσεις στην ανάλυση, διευκρινίζω ότι όταν αναφέρομαι στην ισορροπία δεν την εννοώ ως μια αστική πράξη ζυγίσματος, δηλαδή ως μια πράξη στρατηγικής που σκοπό έχει να εξομαλύνει κάτι ή να αμβλύνει τα δεδομένα προκειμένου να υπάρξει ένα αποτέλεσμα χωρίς έντονες διαφορές. Τη χρησιμοποιώ ως φιλοσοφική έννοια η οποία θέτει τα πράγματα σε μια εσωτερική λογική ισορροπίας, που υπάρχει σε κάθε τι που μας περιστοιχίζει εσωτερικά και εξωτερικά!
Έργα σταθμοί στην καλλιτεχνική μου πορεία
Κάθε φορά που πηγαίνω να ξεχωρίσω ένα έργο έρχεται κάτι νέο που «καταρρίπτει» την προηγούμενη άποψή μου! Πραγματικά, μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσω κάτι. Η εγκατάσταση «RHAPSODY OF THE PRESENT» στην Κίνα η οποία αποτελείται από τρία γιγάντια γλυπτά ύψους δώδεκα-δεκαπέντε μέτρων και το KELYPHOS, μια σύνθεση τριών τεράστιων τουλιπών, είναι πάρα πολύ ενδιαφέροντα. Δεν μπορώ όμως να μην σκεφθώ και τον εντυπωσιακό GALILEO που βρίσκεται στην είσοδο του νοσοκομείου SAINT ELIZABETH HOSPITAL στις Βρυξέλλες ή τα έργα που κοσμούν τα σπίτια του Αιγύπτιου επιχειρηματία Naguib Sawiris στο Cairo και στην Μύκονο και τόσα άλλα. Αλλά είδατε ότι ξέφυγα ήδη…
Σε όλη μου την πορεία, η αισθητική υπήρξε ο κάνναβος που χτίστηκε όλη η ζωή μου και η καλλιτεχνική μου καριέρα.
Αισθητική και ζωή είναι έννοιες κολλημένες με αιώνια κόλλα μεταξύ τους. Κάθε τι που ξεφεύγει απο την αισθητική του, μου δίνει σήματα! Το στραβό μού γρατζουνάει το μάτι. Το αναγνωρίζω αμέσως και αντιδρώ. Στις σύγχρονες πόλεις υπάρχουν πάρα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που συνυπάρχουν με τα χαμηλότερης αισθητικής στοιχεία. Έτσι είναι η ζωή! Όλα κινούνται στο ίδιο πεδίο και ο θεατής αναλόγως της αισθητικής και της καλλιέργειάς του ξεχωρίζει τα καλά απο τα ενοχλητικά.
Τα επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια και τα γλυπτά των 25 μέτρων
Δυστυχώς η πανδημία μπλοκάρισε δυο μεγάλα έργα μου, δεκαπέντε και δεκαεπτά μέτρων που είχα σχεδιάσει και ήταν έτοιμα για την δημιουργία τους, για να μην αναφερθώ στα μικρότερα που ανεστάλησαν από την ίδια αιτία. Όσον αφορά στα γλυπτά που προορίζονταν να δημιουργηθούν στην είσοδο της νέας μαρίνας που δημιουργείται στην Αγία Νάπα, απο τον Αιγύπτιο μεγαλοεπιχειρηματία Νaguib Sawiris, αρχικώς ήταν δυο έργα 25 μέτρων το καθένα. Υπήρξε έντονη αντίδραση από κάποια κρατική επιτροπή και τα δυο έργα κατέληξαν να γίνουν ένα και ύψους 20 μέτρων. Εξ αιτίας αυτής της εξέλιξης οι Κύπριοι δεν θα μάθουν ποτέ τι χάθηκε.
Χάθηκε μια ευκαιρία για την Κύπρο
Η ευκαιρία να μπει η Κύπρος ανάμεσα στις ελάχιστες χώρες με έργα μνημειακών διαστάσεων είναι μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη, που θα στερήσει από τον τουρισμό ένα σημαντικό έσοδο και από τον καλλιτεχνικό τομέα ένα σημαντικό στοιχείο καλλιτεχνικού κύρους διεθνούς εμβέλειας. Ακόμη και το ένα γλυπτό μπλοκάρισε εξ αιτίας της πανδημίας, άρα μάλλον μηδέν εις το πηλίκον για την Κύπρο. Αυτοί που ελαφρά τη καρδία ακύρωσαν αυτό το γλυπτικό δίδυμο, θα πρέπει να βασανίζονται απο ισχυρές τύψεις… Λυπάμαι πραγματικά.
Αλίμονο αν αισθανθώ πλήρης με τη δουλειά μου
Αν συμβεί αυτό, θα σημαίνει ότι θα έχω υπογράψει ήδη το συμβόλαιο αποχώρησης από το δημιουργικό μου μέλλον! Αν ακούσετε κάποιον καλλιτέχνη να σας λέει ότι έφτασε εκεί που ήθελε, να ξέρετε ότι έχει κλείσει ο κύκλος του!
Αυτή τη στιγμή διανύουμε μια παγκόσμια κρίση λόγω της πανδημίας. Λένε πώς οι κρίσεις μας κάνουν πιο δημιουργικούς.
Ο Δημιουργός είναι παντός καιρού ταξιδευτής. Πάντα θα βρίσκει λόγο για να δημιουργεί! Μήπως η καθημερινότητα, ανεξαρτήτως κρίσεων, δεν είναι ένας Γολγοθάς για τους πολλούς; Είναι, πιστεύω, ένας μύθος αυτό που διατείνονται κάποιοι, ότι η τέχνη κορυφώνεται σε ειδικές στιγμές. Η τέχνη είναι ο παλμογράφος της ψυχής αυτού του κόσμου!
Οι εποχές αλλάζουν. Εσείς ως καλλιτέχνης πόσο διαφοροποιήστε;
Αν ο δημιουργός ζει σε ένα εσωστρεφές και απομονωμένο περιβάλλον είναι μια άποψη με στοιχεία αναχωρητισμού. Ο ενεργός δημιουργός έχει ανοιγμένες στο έπακρο τις αντέννες του και καταγράφει τις δονήσεις της τρέχουσας ζωής!
Οι φωτογραφίες είναι από την προσωπική συλλογή του Κωστή Γεωργίου τις οποίες μοιράζεται με τους αναγνώστες του www.enalios.com.cy
Κάποιες εξ΄αυτών δημοσιοποιούνται για πρώτη φορά και τον ευχαριστούμε θερμά.
Enalios Media Σεπτέμβριος 2020
