Η Ανδρομάχη είναι 25 ετών, Πλοίαρχος ΄Γ τάξεως και περιγράφει το δικό της ταξίδι που την έφερε σήμερα να είναι αξιωματικός σε κρουαζιερόπλοια. Η ευθύνη της στην ασφαλής ναυσιπλοϊα, η αντιμετώπιση της ως νέα γυναίκα, η δοκιμασία της στην πανδημία και ο ενθουσιασμός της κάθε φορά που αρχίζει ένα νέο ταξίδι….
Δεν προέρχομαι από ναυτική οικογένεια, αλλά με την οικογένεια μου από παιδί ταξιδεύαμε σε κρουαζιέρες 3-4 φορές το χρόνο και θυμάμαι τον εαυτό μου να κλαίει και να οδύρεται κάθε φορά που τελείωνε το ταξίδι και να μη θέλει να κατέβει από το πλοίο.
Έτσι αποφάσισα να πάω μόνιμα και επαγγελματικά στα πλοία. Το έψαξα ως μαθήτρια αρκετά επειδή δεν υπήρχε αυτή επιλογή στις δικές μας Παγκύπριες εξετάσεις. Στο τελευταίο ταξίδι ένα χρόνο πριν τις εξετάσεις συνάντησα μια δόκιμο τη ρώτησα και στο τέλος της χρονιάς, αντί για Παγκύπριες, παρακάθισα εξετάσεις στο Εμπορικό Ναυτικό.
Η ασφαλής ναυσιπλοϊα και η εκπαίδευση για παν ενδεχόμενο, αποτελούν προτεραιότητα
Με ενθουσιάζει η δράση που υπάρχει πάνω στη γέφυρα, οι αποφάσεις που πρέπει να λαμβάνω ως αξιωματικός για την ασφαλής ναυσιπλοϊα ενός πλοίου, με εξιτάρει το να είμαι απόλυτα προετοιμασμένη και εκπαιδευμένη για παν ενδεχόμενο. Χωρίς να σημαίνει ότι θέλω να βιώσω δυσάρεστα, σε ώρα έκτακτης ανάγκης επιβάλλεται να είμαι απόλυτα ψύχραιμη και να μπορέσω να διαχειριστώ οτιδήποτε απρόοπτο χωρίς να με επηρεάσει ο όχλος, ούτε να επικρατήσουν ο πανικός και η σύγχιση που είναι πιθανό να με κυριεύσουν ως ανθρώπινο ον. Γι αυτό και εκπαιδεύομαι διαρκώς για να αποτρέψω οποιοδήποτε κίνδυνο.
Η ευθύνη του να μην είσαι ένας απλός ταξιδιώτης
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευθύνη από το να φροντίζεις για την ασφάλεια των ταξιδιωτών. Οι άνθρωποι όταν βρίσκονται στα κρουαζιερόπλοια, είναι διακοπές και πνευματικά και σωματικά. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιληφθεί τους κινδύνους που μπορεί να υπάρχουν γύρω του όσο βρίσκεται σε κρουαζιέρα. Οι επιβάτες δεν συνειδητοποιούν ότι το να βρίσκεσαι σε ένα πλωτό ξενοδοχείο, εγκυμονεί κάποιους κινδύνους. Οι αξιωματικοί του πλοίου έχουμε χρέος να αποκλείουμε κάθε κίνδυνο ή κακοτοπιά. Όπως ένα παιδί το βλέπεις πάνω σε ένα σκαλί και το αρπάζεις από το χέρι να μην πέσει, δεν είναι ανάγκη να του πεις ότι έχει σκαλί. Αξία έχει ότι το προστάτευσες. Αυτό είναι το σκεπτικό.
Δοκιμάστηκα πολύ την περίοδο της πανδημίας
Ο κορωνοϊός με βρήκε αγκυροβολημένη στις Φιλιππίνες στις 28 Μαρτίου, μόλις είχε αρχίσει το lockdown. Eίχαμε πάει Σιγκαπούρη και για πάρα πολλές μέρες δεν μας δέχονταν και γυροφέρναμε στην Αυστραλία. Είχαμε φθάσει Σιγκαπούρη αλλά μείναμε αγκυροβολημένοι για ένα μήνα στις Φιλιππίνες. Ήταν η μόνη χώρα που είχε ανοίξει τις πτήσεις. Κανένα λιμάνι δεν μας δεχόταν.
Το να βρίσκεσαι για μέρες σε ένα μπαλκόνι και μία καμπίνα περιορισμένος, να έχεις μόνο δύο ώρες τη μέρα να πάεις να φάεις και να επιστρέψεις, ήταν σκληρό. Χωρίς δουλειά, χωρίς καμία ενασχόληση, ούτε μια βουτιά στη θάλασσα δεν επιτρεπόταν, ήταν συνθήκες δύσκολες. Ειδικά όταν άρχισε να μειώνεται το πλήρωμα επειδή δεν υπήρχαν επιβάτες, ήμασταν στην αναμονή για να επιστρέψουμε σπίτι μας. Πακετάραμε και ξεπακετάραμε αρκετές φορές επειδή ακυρώνονταν πτήσεις, διαφοροποιείτο το πρόγραμμα της δουλειάς, χρειαζόμασταν πιστοποιητικά που δεν έδινε κανείς, ήμασταν μετέωροι σε μια κατάσταση δύσκολα διαχειρίσιμη. Περιμέναμε πότε με ψυχραιμία και πότε με αγωνία απλά να ανοίξουν τα σύνορα να επαναλειτουργήσουν πτήσεις, επειδή η κρουαζιέρα ακόμα είναι σε περιορισμό.
Με τρομάζουν οι αρνητικές συμπεριφορές
Η στάση άλλων συναδέλφων εν ώρα εργασίας πολλές φορές με δυσαρεστεί. Υπήρξε περίπτωση που ήθελα να κατεβώ από το πλοίο εξαιτίας συμπεριφορών. Η αμφισβήτηση, πολλές φορές σε κλονίζει και έναντι στον εαυτό σου. Είναι βέβαια φαινόμενα που πάντα θα υπάρχουν και δύσκολα αναχαιτίζονται. Να βρίσκεσαι υπό πίεση φόρτου εργασίας, να εργάζεσαι στη βάση των πρωτοκόλλων, να τα κάνεις όλα με ακρίβεια και όπως σε εκπαίδευσαν και κάποιοι να σε αμφισβητούν για τους δικούς τους λόγους, με έβαλαν στο τρυπάκι κάποιες φορές να διερωτηθώ, μήπως δεν κάνω γι΄αυτή τη δουλειά.
Συχνά αντιμετωπίζω διάκριση λόγω της εμφάνισης μου, όπως και τα στερεότυπα και τις πεποιθήσεις που έχουν καθιερωθεί για τον κόσμο που εργάζεται στα πλοία. Μπορεί να μην πληρώ για κάποιους τα κριτήρια του να είμαι αξιωματικός, λόγω εμφάνισης ή χαρακτήρα. Είναι στιγμές που τα συναισθήματα επικρατούν και αισθάνομαι απογοήτευση.
Άρχισε από σένα την αλλαγή που θες να δεις
Υπάρχει μια ρήση που λέει ότι για την αλλαγή που θέλεις να δεις, πρέπει να αρχίσεις πρώτα από σένα. Όση εμπειρία και να αποκτήσω, όσο και να αγνοήσω πολλές φορές τα ενοχλητικά σχόλια κλπ, όσο και να προσπαθήσω να επηρεάσω για το αντίθετο της προκατάληψης, κάποια από αυτά θα με ενοχλούν. Έτυχε να βρίσκομαι σε απόλυτα ανδροκρατούμενο χώρο και να μην αντιμετωπίσω πρόβλημα, έτυχε να βρίσκομαι σε χώρο που υπήρχαν περισσότερες γυναίκες και να αντιμετωπίσω πρόβλημα. Σίγουρα είναι ζήτημα του πως θα το διαχειριστώ εγώ σαν άνθρωπος και πως θα το αφήσω να με επηρεάσει.
Κάποιες φορές που βρίσκομαι στα όρια του να παραιτηθώ είναι μόνο και μόνο για να διατηρήσω την αξιοπρέπεια μου και τον αυτοσεβασμό. Αλλά το βέβαιο είναι πως δεν θέλω να παρατήσω κάτι που αγαπώ.
Κάθε φορά είναι ένα καινούριο ταξίδι
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το συναίσθημα όταν ήμουν παιδί και τελείωνε μια κρουαζιέρα και δεν ήθελα να φύγω. Κάθε φορά που βλέπω νέο κόσμο να επιβιβάζεται στο πλοίο και την ώρα που τελειώνει το ταξίδι, αποβιβάζονται μεγάλοι και παιδιά, αισθάνομαι χαρούμενη που παραμένω στο πλοίο.
Δείτε το Ά μέρος του αφιερώματος “Οι καπετάνισσες της Κύπρου μιλούν και φωτογραφίζονται αποκλειστικά στο enalios.com.cy”
Aύριο στο enalios.com.cy, η συνέντευξη και φωτογράφιση της Ροδούλας Πισιάρα .
Φωτογράφος: Μάριος Παπακυπριανού
