Στο επίκεντρο μίας ακόμα επιστημονικής μελέτης βρέθηκε το θέμα της προστασίας των φαλαινών από τα πλοία και συγκεκριμένα από την κίνησή τους στα ύδατα. Η εν λόγω μελέτη υλοποιήθηκε από Βρετανούς επιστήμονες, οι οποίοι επιδίωξαν να χαρτογραφήσουν τις θαλάσσιες περιοχές κίνησης των φαλαινών και να τις αντιπαραβάλουν με εκείνες όπου καταγράφεται υψηλή ναυτιλιακή κίνηση. Στόχος της μελέτης ήταν η εύρεση των θαλάσσιων περιοχών στις οποίες καταγράφεται ο υψηλότερος κίνδυνος θανάτου των φαλαινών λόγω πρόσκρουσης σε πλοία.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα πλοία διέρχονται από το 92% των θαλάσσιων οικότοπων των φαλαινών. Η μελέτη καταδεικνύει ότι η θέσπιση μέτρων ρύθμισης της θαλάσσιας κυκλοφορίας μόλις στο 2,6% της επιφάνειας των ωκεανών επαρκεί προκειμένου να ελαττωθούν τα ποσοστά θνησιμότητας των φαλαινών, που οφείλονται στις κινήσεις των πλοίων.
Ωστόσο, στο σύνολό τους, οι ζώνες υψηλού κινδύνου, που εντοπίζονται σε όλους τους ωκεανούς της υφηλίου, εξαιρουμένου του Νότιου Ωκεανού, αποτελούν κομβικές θαλάσσιες εμπορικές οδούς. Ενδεικτικά, οι ζώνες υψηλού κινδύνου περιλαμβάνουν τη νοτιοδυτική ακτή της Ινδίας, τη νότια ακτή της Βραζιλίας, το Στενό του Γιβραλτάρ, την ακτή της Καλιφόρνια, αλλά και το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, όπου η κυκλοφορία των πλοίων έχει αυξηθεί τελευταία λόγω των ζητημάτων ασφαλείας στην Ερυθρά Θάλασσα.
Συμπερασματικά, οι επιστήμονες που διενήργησαν τη μελέτη προτείνουν την επιβολή υποχρεωτικού ορίου ταχύτητας, το οποίο θα ανέρχεται στους δέκα κόμβους για τα πλοία που διασχίζουν τις εν λόγω περιοχές. Μια τέτοια εξέλιξη αναμένεται, ωστόσο, να επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στους χρόνους ταξιδιών των πλοίων και κατ’ επέκταση να επηρεάσει δραστικά την αξιοπιστία των liner εταιρειών.
