Ένας από τους κινδύνους της θάλασσας, είναι τα θαλάσσια φίδια, τα οποία με βάση αναφορές δυτών μερικές φορές βγαίνουν από το μπλε του ωκεανού και κολυμπούν σε γρήγορο ζιγκ-ζαγκ κατευθείαν προς τον άνθρωπο.
Αυτές οι συναντήσεις σπάνια οδηγούν σε δάγκωμα δυτών, αλλά η φαινομενική επιθετικότητα από ζώα που συσκευάζουν θανατηφόρο νευροτοξικό δηλητήριο είναι αρκετή για να ανησυχήσει τους περισσότερους που το βιώνουν από πρώτο χέρι.
Τώρα, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι αυτά τα θαλάσσια φίδια πιθανότατα δεν είναι επιθετικά προς τον άνθρωπο. Αντίθετα, με βάση τη νέα δημοσίευση του περιοδικού Scientific Reports, τα φίδια της θάλασσας μπορεί να επιτεθούν κατά τη διάρκεια της αναζήτησης συντρόφου κατά τη χειμερινή περίοδο ζευγαρώματος.
Ο συν-συγγραφέας του Σιάιν Τιμ Λίντς, ένας επιστήμονας από τον Οργανισμό Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας, έφερε στο φως ένα αδημοσίευτο όγκο δεδομένων. Το 1994, ο Λιντς είχε συλλέξει δεδομένα από 250 ώρες καταδύσεις γύρω από τα νησιά Κέπελ στο νότιο Great Barrier Reef για να μελετήσει τη συμπεριφορά του θαλάσσιου φιδιού ελιάς για τη διδακτορική του διατριβή. Ο Λίντς κατέγραφε πόσα φίδια συνάντησε καθώς και αν τον πλησίασαν και για πόσο χρόνο, μέσα σε μεμονωμένες περιόδους 30 λεπτών.
Από τις 158 συναντήσεις, οι 74 αφορούσαν φίδια που πλησίαζαν τον δύτη, ενώ αυτές οι αλληλεπιδράσεις ήταν πιο συχνές κατά την περίοδο ζευγαρώματος του θαλάσσιου φιδιού ελιάς μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου. Τα φίδια χωρίστηκαν σχεδόν πενήντα – πενήντα ανά φύλο, με επτά αρσενικά και έξι θηλυκά να αποτελούν την ομάδα.
Εκείνη την εποχή, ο Λίντς έκανε κάποιες κρίσιμες παρατηρήσεις σχετικά με τις συνθήκες αυτών των εμφανών στιγμών επιθετικότητας.
Από αυτά τα δεδομένα, προέκυψε ότι, πρώτον όλες οι προσεγγίσεις έγιναν στην περίοδο αναπαραγωγής των θαλάσσιων φιδιών, δεύτερον όλες οι προσεγγίσεις προήλθαν από αρσενικά φίδια, αμέσως αφού το αρσενικό είχε τσακωθεί με ένα αντίπαλο αρσενικό ή αν το αρσενικό φίδι είχε χάσει τα ίχνη ενός θηλυκού που κυνηγούσε γύρω από τον ύφαλο με την ελπίδα να ζευγαρώσει μαζί του. Μερικά από αυτά τα αρσενικά φίδια φάνηκαν ακόμη και να ερωτεύονται ελαφρώς με τα βατραχοπέδιλα του Λιντς – αφού κουλουριάζονταν γύρω από τα πτερύγια του όπως τα θαλάσσια φίδια κάνουν, κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας.
Ο Shine εξηγεί ότι αυτές οι λεπτομέρειες, σε συνδυασμό με προηγούμενη έρευνα που έδειχνε ότι τα θαλάσσια φίδια της ελιάς πιθανότατα δεν μπορούν να δουν τόσο καλά κάτω από το νερό, υποδηλώνουν ότι οι ενοχλητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δυτών και θαλάσσιων φιδιών είναι πιο πιθανές περιπτώσεις λανθασμένης ταυτότητας.
Τα αρσενικά θαλάσσια φίδια δυσκολεύονται να εντοπίσουν τα θηλυκά στην πρώτη θέση. Αν το θηλυκό τραπεί σε φυγή και το αρσενικό χάσει την επαφή μαζί του, μπορεί να κατευθυνθεί με ταχύτητα προς οποιοδήποτε σχήμα δει στο νερό. Στη συνέχεια, μόλις το φίδι φτάσει εκεί, του παίρνει λίγο χρόνο για να καταλάβει ότι το μεγάλο αντικείμενο δεν είναι το θηλυκό που κυνηγούσε.
Στην περίπτωση των θηλυκών που κυνηγούνται από αρσενικά, οι δύτες μπορεί να έμοιαζαν με ένα καλό μέρος για να καταφύγουν, όπως ένα κομμάτι κοραλλιών. Τα αρσενικά θαλάσσια φίδια μπορεί να είναι αρκετά επίμονα, επομένως η φυγή για κάλυψη είναι μερικές φορές η καλύτερη επιλογή ενός θηλυκού, για να χάσει έναν ανεπιθύμητο μνηστήρα.
Οι άνθρωποι σχεδόν καθολικά ερμηνεύουν αυτές τις συμπεριφορές ως επιθετικότητα.
Τα ευρήματα αυτής της μελέτης, μπορεί να προσφέρουν πρακτικές πληροφορίες για δύτες που δύναται να συναντήσουν θαλάσσια φίδια από ελιά ή ακόμα και άλλα είδη θαλάσσιων φιδιών.
Τα θαλάσσια φίδια μπορούν να κολυμπήσουν πιο γρήγορα από εσάς, επομένως είναι εντελώς χάσιμο χρόνου να προσπαθήσετε να κολυμπήσετε μακριά. Μην προσπαθήσετε να χτυπήσετε το φίδι ή να το διώξετε γιατί αυτό μπορεί να το αναστατώσει. Απλώς δώσε στο φίδι την ευκαιρία να καταλάβει ποιος είσαι και μόλις το κάνει, πιθανότατα θα φύγει.
Παρά το γεγονός ότι τα δαγκώματα από θαλάσσια φίδια είναι σπάνια μεταξύ των δυτών, αυτά τα ευρήματα παρέχουν πολύ χρήσιμες πληροφορίες για δύτες και μπορούν να βοηθήσουν στην ελαχιστοποίηση τις πιθανότητες μιας αρνητικής αλληλεπίδρασης.
