Ξεχάστε τη χαμένη πόλη της Ατλαντίδας… Οι επιστήμονες έπεσαν πάνω σε μια τεράστια ξεχασμένη αποικία στα ανοικτά των ακτών της Αυστραλίας που κάποτε ήταν το σπίτι εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Διάφορα αντικείμενα και σημάδια ανθρώπινης ζωής ανακαλύφθηκαν στο βορειοδυτικό τμήμα του Σαχούλ, που βρίσκεται στα ανοιχτά της βόρειας περιοχής του Κίμπερλι σε μια στεριά που συνδέεται με τη Νέα Γουινέα, σύμφωνα με μια μελέτη στο Quaternary Science Reviews.
Το βυθισμένο κομμάτι γης ήταν πιθανότατα ένα ακμάζον οικοσύστημα κατά την Ύστερη Πλειστόκαινο περίοδο, η οποία χρονολογείται πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια. Η βυθισμένη τώρα στεριά ήταν σχεδόν 250.000 τετραγωνικά μίλια — περισσότερο από 1,6 φορές το μέγεθος του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το κομμάτι αυτό —που κάποτε πιστευόταν ότι ήταν έρημος— ήταν γεμάτο με κατοικήσιμες λίμνες, ποτάμια και ρυάκια με γλυκό και αλμυρό νερό, καθώς και μια μεγάλη εσωτερική θάλασσα, που θα μπορούσε να υποστηρίξει από 50.000 έως 500.000 ανθρώπους.
Μπορεί επίσης να χρησίμευε ως γέφυρα για να περπατήσουν οι άνθρωποι στην Αυστραλία πριν γίνει το τεράστιο νησί που είναι γνωστό ως σήμερα. Περίπου το μισό από το τεράστιο αυτό κομμάτι βρέθηκε κάτω από το νερό μεταξύ 12.000 και 9.000 ετών πριν από την πρώτη από τις δύο περιόδους ταχείας αύξησης της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας.
«Αυτό πιθανότατα προκάλεσε υποχώρηση των ανθρώπινων πληθυσμών», έγραψαν οι επιστήμονες.
Οι επιστήμονες εξακολουθούν να εργάζονται για να αποκαλύψουν την ιστορία πίσω από τη χαμένη αποικία και σχεδιάζουν να συνεχίσουν την ανακατασκευή της παλαιο-οικολογίας των τοπίων.
«Τώρα τα βυθισμένα ηπειρωτικά περιθώρια έπαιξαν σαφώς σημαντικό ρόλο στις πρώιμες ανθρώπινες επεκτάσεις σε όλο τον κόσμο», αναφέρει η μελέτη.
«Η άνοδος της υποθαλάσσιας αρχαιολογίας στην Αυστραλία θα συμβάλει σε μια αυξανόμενη παγκόσμια εικόνα της πρώιμης ανθρώπινης μετανάστευσης και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους ανθρώπινους πληθυσμούς του Ύστερου Πλειστόκαινου».
Ένας τρισδιάστατος χάρτης της υποθαλάσσιας περιοχής που είχε εμφανιστεί και στη συνέχεια εξαφανίστηκε
Οι επιστήμονες δημιούργησαν έναν τρισδιάστατο χάρτη της υποθαλάσσιας περιοχής χρησιμοποιώντας βαθυμετρικά δεδομένα από την Geoscience Australia. Αυτά τα δεδομένα συλλέγονται από πλοία κατά τη διάρκεια θαλάσσιων ερευνών, χρησιμοποιώντας σόναρ και άλλες τεχνολογίες χαρτογράφησης, όπως αναφέρει το Cosmos.
«Είναι αυτό το απίστευτο τοπίο για το οποίο πραγματικά δεν έχουμε καμία αναλογία στην Αυστραλία σήμερα», ανέφερε στο Cosmos ο Kasih Norman, επικεφαλής συγγραφέας και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Griffith.
«Μπορούμε να δούμε τεράστιες χαράδρες. τεράστια κανάλια ποταμών που διατηρούνται ακόμη στον πυθμένα του ωκεανού. μπορούμε να δούμε πού μπορεί να ήταν οι λίμνες», είπε ο Norman. «Τότε μπορούμε να αρχίσουμε να κάνουμε πράγματα όπως να προβάλλουμε τα επίπεδα της θάλασσας σε αυτήν την τρισδιάστατη επιφάνεια τοπίου».
Χρησιμοποιώντας αυτά τα δεδομένα, ο Norman και οι συνεργάτες του μπόρεσαν να οπτικοποιήσουν πώς εμφανίστηκε η περιοχή σε διάφορες περιόδους της ιστορίας. Προσδιόρισαν ότι υπήρχε μια μεγάλη ομάδα νησιών, που εκτεινόταν προς την Ινδονησία. Αυτό το αρχιπέλαγος παρέμεινε σταθερό για μια περίοδο εννέα χιλιάδων ετών, όπως εξήγησε ο Norman.
Στοιχεία ότι κάποτε άνθρωποι ζούσαν σε υφαλοκρηπίδες
Υπάρχουν πολλά αρχαιολογικά στοιχεία που κάποτε ζούσαν άνθρωποι σε υφαλοκρηπίδες – περιοχές που τώρα είναι βυθισμένες – σε όλο τον κόσμο. Τέτοια σκληρά στοιχεία έχουν ανακτηθεί από υποβρύχιες τοποθεσίες στη Βόρεια Θάλασσα , τη Βαλτική Θάλασσα και τη Μεσόγειο Θάλασσα , και κατά μήκος των ακτών της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, της Νότιας Αφρικής και της Αυστραλίας. Πέτρινα εργαλεία έχουν επίσης πρόσφατα βρεθεί στον πυθμένα της θάλασσας στα ανοικτά των ακτών της περιοχής Pilbara της Δυτικής Αυστραλίας.
«Για να χαρακτηρίσουμε πώς άλλαξαν τα τοπία της βορειοδυτικής υφαλοκρηπίδας τα τελευταία 65.000 χρόνια ανθρώπινης ιστορίας, προβάλαμε τα περασμένα επίπεδα της θάλασσας σε χάρτες υψηλής ανάλυσης του πυθμένα του ωκεανού» λένε οι ερευνητές.
Οι προβλέψεις δείχνουν ότι υπήρχε για 10.000 χρόνια (27.000 έως 17.000 χρόνια πριν), με επιφάνεια μεγαλύτερη από 18.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το πιο κοντινό παράδειγμα στον κόσμο σήμερα είναι η Θάλασσα του Μαρμαρά στην Τουρκία.
Ένας ακμάζων πληθυσμός
Μια προηγούμενη μελέτη έδειξε ότι ο πληθυσμός του Σαχούλ θα μπορούσε να έχει αυξηθεί σε εκατομμύρια ανθρώπους.
Η οικολογική μοντελοποίηση αποκαλύπτει ότι το πνιγμένο πλέον βορειοδυτικό ράφι θα μπορούσε να έχει υποστηρίξει από 50.000 έως 500.000 άτομα σε διάφορες χρονικές στιγμές τα τελευταία 65.000 χρόνια. Ο πληθυσμός θα είχε κορυφωθεί στο απόγειο της τελευταίας εποχής των παγετώνων πριν από περίπου 20.000 χρόνια, όταν ολόκληρο το ράφι ήταν ξηρά.
Αυτό το εύρημα υποστηρίζεται από νέα γενετική έρευνα που δείχνει μεγάλους πληθυσμούς αυτή τη στιγμή, με βάση δεδομένα από ανθρώπους που ζουν στα νησιά Tiwi ακριβώς στα ανατολικά του βορειοδυτικού ράφι.
Στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας έπνιξε το ράφι, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να πέσουν πίσω καθώς τα νερά καταπάτησαν κάποτε παραγωγικά τοπία. Οι πληθυσμοί που υποχωρούσαν θα είχαν αναγκαστεί μαζί καθώς η διαθέσιμη γη συρρικνώθηκε. Νέα στυλ τέχνης ροκ εμφανίστηκαν αυτή τη στιγμή τόσο στη Γη του Κίμπερλι όσο και στο Άρνεμ.
Πηγή: FOXreport.gr
