Σύμφωνα με μια συλλογή δεδομένων, το 2020 ήταν η τρίτη θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί στην Αφρική.
Οι φημισμένοι παγετώνες της Αφρικής, θα εξαφανιστούν μέσα σε δύο δεκαετίες, 118 εκατομμύρια φτωχοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν ξηρασίες, πλημμύρες ή ακραία ζέστη, ενώ η κλιματική αλλαγή μπορεί να μειώσει κατά 3% το ΑΕΠ της αφρικανικής ηπείρου μέχρι τα μέσα του αιώνα, προειδοποίησε σήμερα η υπηρεσία για το κλίμα του ΟΗΕ.
Η έκθεση – σοκ
Η τελευταία έκθεση για την κατάσταση του κλίματος της Αφρικής, που συνέταξε ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO), σε συνεργασία με υπηρεσίες της Αφρικανικής Ένωσης, σκιαγραφεί μια ζοφερή εικόνα της ικανότητας της αφρικανικής ηπείρου να προσαρμοστεί στις όλο και συχνότερες φυσικές καταστροφές.
Σύμφωνα με μια συλλογή δεδομένων, το 2020 ήταν η τρίτη θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί στην Αφρική -0,86 βαθμοί Κελσίου πάνω από την μέση θερμοκρασία των τριών δεκαετιών πριν από το 2010.
Η θερμοκρασία εκεί έχει αυξηθεί με βραδύτερους ρυθμούς σε σχέση με τις ζώνες υψηλού γεωγραφικού πλάτους, ωστόσο οι επιπτώσεις από αυτό το φαινόμενο παραμένουν καταστροφικές.
«Η ραγδαία συρρίκνωση των τελευταίων εναπομείναντων παγετώνων στην ανατολική Αφρική, οι οποίοι αναμένεται να λιώσουν εντελώς στο άμεσο μέλλον, σηματοδοτεί την απειλή μιας…μη αναστρέψιμης αλλαγής για το γήινο σύστημα», όπως αναφέρει σε πρόλογο της έκθεσης ο γενικός γραμματέας του WMO Πέτερι Τάαλας.
Η έκθεση προβλέπει ότι με τους παρόντες ρυθμούς και οι τρεις τροπικοί παγετώνες της Αφρικής -το Κιλιμάντζαρο στην Τανζανία, το Όρος Κένυα στην Κένυα και το Όρος Ρουενζόρι στην Ουγκάντα- θα έχουν εξαφανιστεί μέχρι το 2040.
Επιπλέον, «εκτιμάται ότι έως το 2030 έως και 118 εκατομμύρια υπερβολικά φτωχοί άνθρωποι (που ζουν με λιγότερο από 1,90 δολάρια την ημέρα) θα είναι εκτεθειμένοι σε ξηρασία, πλημμύρες και ακραία ζέστη…αν δεν εφαρμοστούν τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης του φαινομένου», όπως δήλωσε η Επίτροπος Γεωργίας της Αφρικανικής Ένωσης Τζοζέφα Σακό.
Η Αφρική, η οποία ευθύνεται για λιγότερο από το 4% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, αναμενόταν επί μακρόν να πληγεί σφοδρά από την κλιματική αλλαγή. Οι εκτάσεις της σε καλλιεργήσιμη γη είναι ήδη επιρρεπείς στην ξηρασία, πολλές από τις μεγάλες πόλεις της είναι παράκτιες, ενώ τα μεγάλα ποσοστά φτώχειας καθιστούν δυσκολότερο για τους κατοίκους να προσαρμοστούν.
