Ερευνητική ομάδα ανακάλυψε ότι ένας τεράστιος, κρυμμένος υδροφόρος ορίζοντας γλυκού νερού, που εκτείνεται κατά μήκος της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ, από το Νιου Τζέρσεϊ μέχρι το Μέιν, βαθιά κάτω από τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Η εντυπωσιακή αυτή ανακάλυψη έρχεται σχεδόν 50 χρόνια μετά από ένα τυχαίο εύρημα, όταν ένα κυβερνητικό πλοίο των ΗΠΑ, που έψαχνε για ορυκτά και υδρογονάνθρακες, τρύπησε τον πυθμένα στα βορειοανατολικά και έπεσε πάνω σε γλυκό νερό. Με βάση αυτό το εύρημα μια διεθνής ερευνητική αποστολή, η Expedition 501, βρέθηκε φέτος το καλοκαίρι ανοιχτά του Cape Cod. Τρυπώντας κάτω από τα αλμυρά νερά η ομάδα συνέλεξε χιλιάδες δείγματα επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη αυτού του κολοσσιαίου υποθαλάσσιου ταμιευτήρα γλυκού νερού.
«Πρέπει να εξετάσουμε κάθε πιθανότητα για να βρούμε περισσότερο νερό για την κοινωνία. Ψάξαμε σε ένα από τα τελευταία μέρη όπου θα περίμενε κανείς να βρει γλυκό νερό στη Γη» δήλωσε ο Μπράντον Ντάγκαν, γεωφυσικός στη Σχολή Ορυκτών του Κολοράντο εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.
Οι ερευνητές βρήκαν και θα αναλύσουν σχεδόν 50,000 λίτρα νερού με στόχο να απαντήσουν σε κρίσιμα ερωτήματα: είναι παγωμένο νερό από παγετώνες, υπόγεια νερά που συνδέονται με την ξηρά ή ένας συνδυασμός; Και κυρίως, μπορεί να αξιοποιηθεί με ασφάλεια;
Η σημασία είναι τεράστια. Ο ΟΗΕ προβλέπει ότι σε πέντε χρόνια η παγκόσμια ζήτηση για γλυκό νερό θα ξεπερνά την προσφορά κατά 40%. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας μολύνει παράκτιες πηγές, ενώ τα κέντρα δεδομένων που τροφοδοτούν την τεχνητή νοημοσύνη καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες νερού.
Η αποστολή 501 με χρηματοδότηση 25 εκατομμυρίων δολαρίων από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστήμης των ΗΠΑ και το Ευρωπαϊκό Κονσόρτσιουμ για την Ωκεανογραφική Έρευνα τρύπησε τον βυθό σε βάθος έως και 400 μέτρα. Οι μετρήσεις έδειξαν επίπεδα αλατότητας τόσο χαμηλά όσο 1 μέρος ανά χίλια, ουσιαστικά πόσιμο νερό.
Ωστόσο οι επιστήμονες προειδοποιούν: η άντληση υποθαλάσσιου νερού μπορεί να έχει απρόβλεπτες οικολογικές συνέπειες να διαταράξει τα θαλάσσια οικοσυστήματα ή να μολύνει την ίδια την πηγή. Η ερευνητική ομάδα θα αναλύσει τους επόμενους μήνες τα δείγματα προσδιορίζοντας την ηλικία και την προέλευση του νερού. Αν αποδειχθεί ότι ανανεώνεται φυσικά, τότε μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο αποθεματικό για το μέλλον.
