Ναυάγιο των κλασικών χρόνων είχε εντοπισθεί το 2019 στο στενό Κυθήρων-Νεάπολης σε βάθος 222 μ. στο πλαίσιο των εργασιών για την καλωδίωση μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας από την Κίσαμο στη Νεάπολη Βοιών.
Το ναυάγιο αυτό διερευνήθηκε αρχαιολογικά φέτος, μεταξύ 24 και 27 Σεπτεμβρίου, από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων (ΕΕΑ). Σύμφωνα με το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού, το ναυάγιο χρονολογείται περίπου στα τέλη του 5ου αι. πΧ ως τα μέσα του 4ου αι. πΧ και φαίνεται ότι κατέληξε στον βυθό με την καρίνα του, καθώς η γενική εικόνα της συγκέντρωσης του φορτίου διατηρεί γενικά το σχήμα του πλοίου.
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιστισμού, από τα προκαταρτικά αποτελέσματα της υποβρύχιας έρευνας διαπιστώθηκε ότι εκτός από το φορτίο του πλοίου που αποτελείται κυρίως από κερκυραϊκούς αμφορείς, δευτερευόντως αμφορείς του επονομαζόμενου τύπου Solocha II, με πιθανή προέλευση από την αρχαία Πεπάρηθο (Σκόπελο), αμφορείς από την Χίο και τρείς πίθους, μετέφερε σύνολο επιτραπέζιων αγγείων από τα οποία ανελκύστηκαν ένας επιτραπέζιος αμφορίσκος με επίπεδη βάση, ένα πινάκιο και ένα ιχθυοπινάκιο και δύο σκυφίδια.
Η εκπόνηση της τρισδιάστατης απεικόνισης του ναυαγίου από τον Δρ Ιωάννη Ίσσαρη του ΕΛΚΕΘΕ βρίσκεται σε εξέλιξη και αναμένεται να διασαφηνίσει περισσότερο τα αρχικά συμπεράσματα, τον αριθμό των ορατών στον βυθό αντικειμένων, το μέγεθος της διασποράς του φορτίου και συνεπώς κατ’ εκτίμηση το μέγεθος του πλοίου και τον πιθανό όγκο του φορτίου.
Τις δύο επιστημονικές ομάδες αποτελούσαν, από πλευράς ΕΕΑ οι αρχαιολόγοι Δρ Θεοτόκης Θεοδούλου, τμηματάρχης του Γραφείου Κρήτης της ΕΕΑ, Δρ Γεώργιος Τσιμπούκης και Δρ Σταυρούλα Βραχιονίδου, η Δρ ωκεανογραφίας Αναστασία Κουκά (ΜΔ), από πλευράς ΕΛΚΕΘΕ οι Δρ Γρηγόρης Ρουσάκης, Μανώλης Καλλέργης και Λεωνίδας Μανουσάκης.
