Η Άντρια Βασιλείου είναι 24 ετών, Πλοίαρχος Γ’. Αποφοίτησε από τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων και ετοιμάζεται για το πρώτο της ταξίδι ως πλοίαρχος. Αναφέρεται στο ανεξερεύνητο των ταξιδιών που τη γοητεύει και στην ωριμότητα και πειθαρχία που απαιτεί ένα τέτοιο επάγγελμα.
Δεν είχα καμία επαφή με τη θάλασσα, όταν πρωτοάκουσα ότι υπήρχε τέτοια Σχολή, δεν το είχα σκεφτεί μέχρι τότε. Γεννήθηκε η επιθυμία μου μέσα από το ανεξερεύνητο, ήταν κάτι τελείως άγνωστο και το βρήκα ως μια πρόκληση. Η θάλασσα είναι ένα κομμάτι που μου αρέσει, γενικότερα την πλησιάζω με ποικίλους τρόπους, κολύμβηση, κατάδυση κλπ .Κάπως έτσι άρχισε η δική μου πορεία να ακολουθήσω ένα επάγγελμα που δε γνώριζα και να το ανακαλύψω
Έχω όρεξη, δίψα και ανοικτούς ορίζοντες για να μάθω ότι χρειάζεται.
Η οικογένεια μου με στήριξε από την αρχή αν και με παρότρυνε να το ψάξω καλά και να είμαι βέβαιη για την επιλογή μου. Δεν έχω βιώσει διάκριση ως γυναίκα ή ρατσισμό, αλλά στη Σχολή η πλειοψηφία ήταν άντρες, κάτι το οποίο γνώριζα. Χρειάζεται διαχείριση, να ενδυναμώσεις το χαρακτήρα σου και να προσαρμοστείς με τη διαφορετικότητα των ανθρώπων, όπως άλλωστε και σε όλα τα επαγγέλματα.
Ανυπομονησία για το πρώτο ταξίδι
Το βέβαιο είναι πως θα με περιμένει αρκετό τρέξιμο και πολλή δουλειά, θα πρέπει να εγκλιματιστώ στα νέα δεδομένα. Ανυπομονώ να βιώσω το πρώτο ταξίδι ως Πλοίαρχος και βέβαια να προσαρμοστώ στο τέλος του ταξιδιού, μετά δηλαδή την απομάκρυνση για μήνες από το σπίτι μου, την οικογένεια, τους φίλους και τη ρουτίνα.
Ως χαρακτήρας είμαι τελειομανής και η αγωνία όπως και επιθυμία μου είναι να τα κάνω όλα ορθά και στη βάση των κανονισμών. Είναι δύσκολο να είναι όλοι ικανοποιημένοι ειδικότερα όταν είναι μεγάλος ο αριθμός των εργαζομένων σε ένα πλοίο και από διαφορετικούς λαούς. Έχω συναναστραφεί με διάφορες εθνικότητες.
Έμαθα να δίνω χώρο και χρόνο στο εαυτό μου να πλησιάσει τους ανθρώπους αλλά και να τηρούνται οι επαγγελματικές αποστάσεις ώστε να αναπτυχθούν οι σωστές σχέσεις και να μπει η βάση σε ένα υγιές επαγγελματικό περιβάλλον
Απαιτώ σεβασμό και κατανόηση
Είναι κάτι που θέλουμε όλοι γύρω μας . Από τον εαυτό μου απαιτώ να βελτιώνομαι διαρκώς και να κουραστώ όσο χρειαστεί για να πετύχω τους στόχους μου στο μέλλον
Σε δέκα χρόνια θα ήθελα να είμαι καταξιωμένη επαγγελματικά και προσωπικά, που είναι και η ολοκλήρωση του ανθρώπου.
Δεν χωράει ρομαντισμός στο εμπορικό ναυτικό
Το να βρίσκεσαι στο πλοίο δεν είναι φυλακή, σίγουρα όμως υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να ξεπεράσεις εκ τω πραγμάτων. Το εμπορικό ναυτικό χρειάζεται ωριμότητα και ατομική ευθύνη, πειθαρχία και ειδικότερα σε αναγκάζει να γνωρίσεις τον εαυτό σου.
Γνωρίζω το αντικείμενο μέσα από τη σπουδή, αλλά η πραγματικότητα είναι πάντα διαφορετική. Δεν επιλέγεις τις συνθήκες εργασίας, ούτε και τους συναδέλφους. Είναι ένας χώρος που συνυπάρχεις με αγνώστους για αρκετούς μήνες. Κάθε ταξίδι θα είναι καινούριο και το βέβαιο είναι πως δεν μπορείς να το ρυθμίσεις.
Διαβάστε επίσης:
Φωτογράφος: Μάριος Παπακυπριανού
Enalios Media
