Σαφές πλεονέκτημα αποκτούν τα νεότερα πλοία με eco σχεδιασμό και αυτά που ταξιδεύουν με υψηλότερες ταχύτητες, έναντι των παλαιότερων και πιο αργών μονάδων, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα, στα οποία κατέληξε η προπαρασκευαστική ομάδα εργασίας του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO), του μεγαλύτερου συλλογικού οργάνου του κλάδου.
Η πενθήμερη συνάντηση του group ολοκληρώθηκε και όσα συζητήθηκαν μεταβιβάζονται πλέον στην επίσημη συνεδρίαση του IMO (MEPC 76), η οποία αναμένεται να διενεργηθεί τον προσεχή Ιούνιο και να λάβει τις οριστικές αποφάσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πλοία ακόμη και δεκαετίας και με χαμηλές ταχύτητες, όπως για παράδειγμα τα bulk carriers και τα tankers, θα “ζοριστούν” πολύ, με την έναρξη ισχύος των προτεινόμενων κανονισμών το 2023, κατάσταση φυσικά που θα επηρεάσει άμεσα και τον ελληνόκτητο στόλο.
Αρχικά, σημειώνεται ότι τα δύο μέτρα, τα οποία συζητούνται είναι ο Δείκτης Ενεργειακής Αποδοτικότητας των Ενεργών Πλοίων (Energy Efficiency Existing Ship Index – EEXI) και ο Δείκτης Έντασης Άνθρακα (Carbon Intensity Indicator – CII). H συμμόρφωση με τους δύο δείκτες εκτιμάται ότι θα απαιτήσει από τα πλοία μειώσεις στις ταχύτητες ή βελτιωτικές επισκευές.
Μείωση των εκπομπών ανά έτος
Ο CII υπολογίζει το αποτύπωμα άνθρακα κάθε πλοίου, βάσει ενός τύπου CO2 ανά τόνο-μίλι. Ουσιαστικά χαράσσεται μία μέση γραμμή για κάθε τύπο πλοίου και αυτά κατατάσσονται σε αποδοτικά και μη ανάλογα με την επίδοσή τους.
“Όλοι συμφωνούν ότι μέχρι το 2030 πρέπει να έχει μειωθεί το αποτύπωμα άνθρακα της Ναυτιλίας κατά 40%, συγκριτικά με τα επίπεδα του 2008. Ωστόσο, οι διαφωνίες ξεκινούν από τη συζήτηση για το που βρισκόμαστε σήμερα και πόσο περίπου πρέπει να μειωθούν οι εκπομπές για να φτάσουμε στο επιθυμητό επίπεδο σε δέκα χρόνια” επισημαίνουν στο Capital.gr πηγές που παρακολούθησαν στενά τις διαδικασίες εντός του ΙΜΟ.
Ειδικότερα, τα μέλη του Οργανισμού εξέτασαν δύο περιπτώσεις: α) την πιθανότητα να απαιτείται ένα 10% για την επίτευξη του στόχου και β) την πιθανότητα να απαιτείται ένα 20%.
Τελικά και μετά από μία “θυελλώδη” συζήτηση, ο πρόεδρος του group αποφάσισε ότι ισχύει κάτι ενδιάμεσο, δηλαδή, βρισκόμαστε ανάμεσα στο 10% και το 20%. Υπό αυτό το πρίσμα, προτάθηκε μία μείωση των εκπομπών όλων των πλοίων κατά 1% το 2021 και το 2022 και κατά 2% κάθε χρόνο την τετραετία 2023-2026, προκειμένου να επιτευχθεί το “μαγικό” 40% το 2030.
Δεν ελήφθησαν αποφάσεις για μετά το 2026, καθώς εκείνη τη χρονιά θα πραγματοποιηθεί μία αναλυτική μελέτη αποτύπωσης της κατάστασης
