Στην αναβίωση παλαιότερων εποχών επιδιώκει το πρόσφατα ανακοινωθέν Οικονομικό Στενό Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC). Οι ιστορικοί εμπορικοί δεσμοί μεταξύ της Ηπειρωτικής Ινδίας, της Μέσης Ανατολής και της Ευρασίας, δείχνουν ότι οι μεγάλες αποστάσεις δεν μπαίνουν εμπόδιο στα κοινά συμφέροντα. Η αλήθεια είναι ότι, η γεωγραφική σύνδεση είναι αυτή που καθορίζει το εμπόριο.
Ωστόσο, η διαίρεση της Υποηπειρωτικής Ινδίας το 1947 ακύρωσε τους ιστορικούς διαδρόμους της προς τη Μέση Ανατολή και την Ευρασία. Τώρα, η στρατηγική ώθηση του Δελχί είναι να αναδιαμορφώσει και να αναζωογονήσει αυτούς τους δεσμούς.
Μετά από πειραματισμό με τις σοσιαλιστικές πολιτικές αυτάρκειας και αντικατάστασης εισαγωγών, ο πραγματισμός των οικονομικών μεταρρυθμίσεων της δεκαετίας του 1990 ανάγκασε το Δελχί να αναζητήσει συνδέσεις με τη Δύση, ειδικότερα προς τις αγορές της Ευρώπης. Τέτοιες προσπάθειες ήταν θύμα τω επιθυμιών του γείτονά της Ινδία, του Πακιστάν. Η Ισλαμαμπάντ αρνιόταν επανειλημμένα τις απαιτήσεις της Ινδίας για γεωγραφική πρόσβαση στη Μέση Ανατολή και την Ευρασία.
Για να ξεπεράσει το εμπόδιο, η Ινδία επέκτεινε το χέρι της προς το Ιράν. Η ιδέα ήταν ότι το Δελχί θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το λιμάνι του Τσαμπαχάρ στο Ιράν, ως μέσο εισόδου στο Αφγανιστάν. Από εκεί, το Διεθνές Μεταφορικό Σιδηροδρομικό Σύστημα Βορρά-Νότου (INSTC), θα μπορούσε να επιτρέψει στην Ινδία να φτάσει στην Κεντρική Ασία, τη Ρωσία και την Ευρώπη. Το σχέδιο φαινόταν τέλειο στο χαρτί. Ωστόσο, οι απαγορευτικές σχέσεις του Ιράν με τις Ηνωμένες Πολιτείες – τον πιο σημαντικό εμπορικό εταίρο της Ινδίας – έθαψαν την επιθυμία του Δελχί να αλληλεπιδρά με το Ιράν ως διάδρομο για την Ευρασία.
Ο νέος διάδρομος επιτρέπει στην Ινδία να παρακάμψει την Ισλαμαμπάντ και την Τεχεράνη στην αναζήτησή της για σύνδεση με τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη.
Το Δελχί θα εξασφαλίσει την απόδοση των πόρων του με τη στρατηγική επανασύνδεση με την Αραβική Χερσόνησο. Η είσοδός της χώρας σε μια περιφερειακή συμμαχία ισχυρών δυνάμεων, για να ενισχύσει τη σταθερότητα και να αποτρέψει την είσοδο της Κίνας, κινητοποιεί μια τέτοια επανασύνδεση. Μια στρατηγική επανασύνδεση θα έχει φυσικές επιπτώσεις στον τομέα της ασφάλειας – ένα γεγονός που όλες οι συμμετέχουσες χώρες αναγνωρίζουν έμμεσα.
Το Δελχί αντιμετωπίζει την Αραβική Χερσόνησο, με έναν τρόπο που έχει αλλάξει θεμελιωδώς τα τελευταία χρόνια. Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, οι στενές σχέσεις της Ουάσινγκτον με το Πακιστάν για την προώθηση ασφαλών διευθετήσεων στη Μέση Ανατολή προκάλεσαν μεγάλες ανησυχίες στην Ινδία. Οι οργανισμοί ασφαλείας, όπως ο Κεντρικός Οργανισμός Συνθήκης, ήταν απολύτως απαγορευτικοί στο Δελχί.
Τις τελευταίες δεκαετίες, η αυξανόμενη εταιρική σχέση της Ινδίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η μειωμένη αξία της Ουάσινγκτον για το Ισλαμαμπάντ, έχει αλλάξει το περιφερειακό τοπίο. Μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μεταξύ της Ινδίας και των Ηνωμένων Πολιτειών βοηθά το Δελχί να απαλλαγεί από τις ιστορικές του αναστολές για τη στρατηγική αλληλεπίδραση με τον Κόλπο. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δεσμοί του Δελχί με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία έγιναν πιο στενοί.
