Μια ομάδα αρχαιολόγων από οκτώ έθνη που συνορεύουν με τη Μεσόγειο Θάλασσα συγκεντρώθηκε για να εξετάσoυν εξονυχιστικά τα βυθισμένα ναυάγια στον πυθμένα της θάλασσας που βρίσκεται ανάμεσά τους.
Οι ερευνητές κατάγονται από Αλγερία, Κροατία, Αίγυπτο, Γαλλία, Ιταλία, Μαρόκο, Ισπανία και Τυνησία και στην πρόσφατη αποστολή τους, υπό τον συντονισμό της UNESCO, βρήκαν τρία νέα ναυάγια.
Το ένα από αυτά χρονολογείται μεταξύ 100 π.Χ. και 200 μ.Χ. και τα άλλα δύο, γύρω στα τέλη του 20ου αιώνα. Οι ερευνητές παρουσίασαν τα ευρήματά τους σε συνέντευξη Τύπου στα κεντρικά γραφεία της UNESCO στο Παρίσι.
Με τη χρήση σόναρ πολλαπλών ακτίνων και Τηλεχειριζόμενα Υποβρύχια Οχήματα (ROV), οι αρχαιολόγοι χαρτογράφησαν τον πυθμένα της θάλασσας. Ερεύνησαν συγκεκριμένα τις υφαλοκρηπίδες ανοιχτά της Τυνησίας και της Σικελίας, ως μέρος διαφορετικών έργων, με επικεφαλής την Τυνησία και την Ιταλία, αντίστοιχα.
Τα ναυάγια που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, βρίσκονται κοντά στον ύφαλο Κέηθ, μια ιδιαίτερα ύπουλη περιοχή της όχθης Σκέρκι. Η περιοχή συνορεύει με τη Σικελία στα βόρεια και την Τυνησία στα νοτιοδυτικά της. Ο ύφαλος Κέηθ, αγγίζει σχεδόν την επιφάνεια της Μεσογείου σε σημεία, καθιστώντας δύσκολη την πλοήγηση των πλοίων. Κάποια πλοία προφανώς απέτυχαν, όπως αποδεικνύεται από τη νέα έρευνα, να τον διασχίσουν.
Ο ρηχός ύφαλος, βρίσκεται μοναδικά σε μια από τις πιο πολυσύχναστες θαλάσσιες διαδρομές της Μεσογείου, που διακινείται εδώ και χιλιετίες. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τα πλοία έχουν βυθιστεί εκεί, ούτε το γεγονός ότι οι επίδοξοι πειρατές φάνηκαν να βολεύονται από την ιδιομορφία της περιοχής .
Η έρευνα στα ανοιχτά της Σικελίας ακολούθησε τα χνάρια των θαλάσσιων αρχαιολόγων Ρόμπερτ Μπάλαρτ και Άννα Μακάν, οι οποίοι εντόπισαν οκτώ προσαραγμένα ναυάγια στην ιταλική υφαλοκρηπίδα, μεταξύ 1998 και 2000.
Το σόναρ πολλαπλών ακτίνων χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή ενός φωτογραμμετρικού χάρτη της όχθης Σκέρκι και εντόπισε αρκετές ανωμαλίες στον πυθμένα της θάλασσας, που αποδείχθηκαν αρχαιολογικά κατάλοιπα.
Χρησιμοποιώντας το νέο ερευνητικό σκάφος Alfred Merlin, 28 επιστήμονες από τις προαναφερθείσες χώρες βρήκαν ένα μηχανοκίνητο ναυάγιο 74 μέτρων και ένα ξύλινο ναυάγιο 15 μέτρων, που χρονολογούνται και τα δύο, στα τέλη του 19ου ή στις αρχές του 20ου αιώνα, καθώς και ένα εμπορικό σκάφος 50 ποδιών από την αρχαιότητα.
Η ομάδα εξέτασε επίσης τρία ρωμαϊκά ναυάγια στα ανοικτά των ακτών της Ιταλίας. δύο εμπορικά σκάφη, περίπου του 1ου αιώνα, φορτωμένα με αμφορείς, πέτρες, κεραμικά και κοινά είδη, και ένα φορτηγό πλοίο του 1ου αιώνα π.Χ. που μετέφερε παρόμοιο φορτίο.
Η νέα τεχνολογία βελτιώνει την ικανότητα των θαλάσσιων αρχαιολόγων, να απεικονίζουν και να καταλογίζουν τοποθεσίες, ανεξάρτητα από το βάθος τους.
