Κάθε χρόνο, τόνοι πλαστικού που κατασκευάζονται στην ξηρά απορρίπτονται στη θάλασσα. Αλλά οι επιστήμονες συνεχίζουν τις έρευνες, χωρίς ακόμη να καταλήξουν που βρίσκονται όλοι αυτοί οι τόνοι πλαστικού στον ωκεανό. Για την ακρίβεια δεν μπορούν να προσδιορίσουν ακόμη που καταλήγει σχεδόν όλη η ποσότητα πλαστικού που απορρίπτεται στο νερό.
«Το ενενήντα εννέα τοις εκατό του συνόλου του πλαστικού λείπει», λέει ο ωκεανογράφος Έρικ Βαν Σέμπιλε στο Unexplainable. «Έχουμε σκούρο πλαστικό. Όπως οι αστρονόμοι έχουν σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια, εμείς οι ωκεανογράφοι, δεν έχουμε ιδέα πού βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του πλαστικού στον ωκεανό μας. Το χάσαμε.”
Ερευνητές όπως ο Βαν Σέμπιλε θέλουν να μάθουν πού πηγαίνει το πλαστικό, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα τις επιπτώσεις του στη θαλάσσια ζωή.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Newcastle λένε ότι οι περισσότεροι τύποι πλαστικών βυθίζονται στο θαλασσινό νερό, ενώ ακόμη και το πλαστικό που επιπλέει γίνεται τελικά βαρύ από την ανάπτυξη φυκιών.
Από περισσότερους από 393 εκατομμύρια τόνους πλαστικού στους ωκεανούς, μόλις 246.000 τόνοι βρίσκονται στην επιφάνεια. Το υπόλοιπο αιωρείται στο νερό, βρίσκεται στον πυθμένα ή θαμμένο στον βυθό της θάλασσας.
Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι από πέντε έως 36 εκατομμύρια τόνοι ετησίως εναποτίθενται στο ίζημα κάθε χρόνο.
Aκόμη και αν αυτοί οι τόνοι καταλήγουν στα βάθη του ωκεανού, δεν σημαίνει ότι το πλαστικό εξαφανίστηκε και μπορούμε να το ξεχάσουμε γιατί δεν μπορούμε να το δούμε πια.
Υπάρχουν πολλοί οργανισμοί που ζουν ακόμα στον πυθμένα της θάλασσας, στα ιζήματα, ώστε να μπορούν να φάνε τα πλαστικά.
Και γνωρίζουμε ότι υπάρχουν χημικές ουσίες που απελευθερώνονται από το πλαστικό που μπορούν να βλάψουν την αναπαραγωγή αυτών των οργανισμών.
