Tεράστιες πιέσεις για τη δραστική μείωση έως και την εξάλειψη των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, διαδικασία γνωστή πλέον ως απανθρακοποίηση (decarbonization) δέχεται η ναυτιλιακή βιομηχανία.
Αν και ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) έδωσε βασικές κατευθυντήριες γραμμές και χρονοδιαγράμματα το 2016, επτά χρόνια αργότερα δεν υπάρχει συγκεκριμένη μέθοδος ή τεχνολογία που να μπορεί να βοηθήσει τη ναυτιλία να επιτύχει άμεσα την επιθυμητή απαλλαγή από τις εκπομπές.
Το επόμενο ορόσημο του οδικού χάρτη του ΙΜΟ προς την απαλλαγή από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα είναι η 1η Ιανουαρίου 2023, όταν θα απαιτείται πλέον από όλα τα πλοία να υπολογίζουν τον δικό τουςΔείκτη Ενεργειακής Απόδοσης (EEXI) και να καθιερώσουν ετήσιο επιχειρησιακό Δείκτη Έντασης Άνθρακα (CII).
Παράλληλα με την απανθρακοποίηση, αναπτύσσεται τάχιστα και η ψηφιοποίηση, δηλαδή η εφαρμογή ή η ολοένα και μεγαλύτερη χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών από τη ναυτιλιακή βιομηχανία.
Απανθρακοποίηση και ψηφιοποίηση, οι δύο σύγχρονοι βασικοί πυλώνες εξέλιξης της ναυτικής τεχνολογίας, συμπλέκονται και αλληλεπιδρούν σημαντικά. Η τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) μπορεί να βοηθήσει στην ανάλυση του αυξανόμενου όγκου δεδομένων από αυτόματα συστήματα αναγνώρισης, παγκόσμια συστήματα εντοπισμού θέσης και συσκευές εντοπισμού φορτίου και εμπορευματοκιβωτίων. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να αναφερθούν και να αποθηκευτούν με ασφάλεια με τη βοήθεια της τεχνολογίας blockchain.
Τέλος, η εικονική και η επαυξημένη πραγματικότητα (VR/AR) μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία για τη μείωση των δαπανηρών εργασιών συντήρησης, μειώνοντας έτσι την αυξημένη κατανάλωση καυσίμου. Για να μπορέσει όμως η ναυτιλία να εκμεταλλευτεί αποδοτικά την ψηφιοποίηση για την πράσινη μετάβαση και την εκπλήρωση των στόχων του ΙΜΟ, θα πρέπει οι πλοιοκτήτες και οι διαχειριστές στόλων να εμπιστευτούν τις νέες τεχνολογίες και επιδεικνύοντας εμπιστοσύνη στις αποφάσεις που καθοδηγούνται από δεδομένα.
