Μια νέα μελέτη που αναλύει τη συμπεριφορά της όρκας (γνωστές και ως φάλαινες δολοφόνοι, Orcinus orca) στον Κόλπο της Καλιφόρνιας προτείνει ότι μια ομάδα αυτών των θαλάσσιων θηλαστικών έχει αναπτύξει εξειδικευμένες τεχνικές για το κυνήγι του μεγαλύτερου ψαριού στον κόσμο – του φαλαινοκαρχαρία. Ορισμένες ομάδες ορκών – τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας των δελφινιών – είναι γνωστό ότι στοχεύουν καρχαρίες ως θήραμα, αν και συνήθως μικρότερων ειδών.
Δύο όρκες στα νερά της Νότιας Αφρικής έχουν τραβήξει την προσοχή τα τελευταία χρόνια επειδή θηρεύουν μεγάλους λευκούς καρχαρίες, αλλά δεν έχουν αναφερθεί περιστατικά ορκών που να στοχεύουν φαλαινοκαρχαρίες. Ωστόσο, μεταξύ 2018 και 2024 στο νότιο Κόλπο της Καλιφόρνιας, παρατηρήθηκε μια μικρή ομάδα ορκών να χρησιμοποιεί μια συνεργατική μέθοδο για το κυνήγι και τη θανάτωση φαλαινοκαρχαριών σε τέσσερις ξεχωριστές περιπτώσεις.
Σε κάθε περίπτωση, οι όρκες φαίνονταν να στοχεύουν σκόπιμα τις πυελικές περιοχές των καρχαριών, προκαλώντας την αιμορραγία και τον θάνατο του καρχαρία και παρέχοντας πρόσβαση στο πλούσιο σε λιπίδια συκώτι του – μια πολύ παρόμοια συμπεριφορά με τις όρκες που επιτίθενται στους μεγάλους λευκούς καρχαρίες στη Νότια Αφρική. Ηγέτης της ομάδας των κυνηγών καρχαριών φάλαινας είναι ένας μεγάλος αρσενικός που ονομάζεται «Μοκτεζούμα», ο οποίος συμμετείχε σε τρία από τα τέσσερα καταγεγραμμένα περιστατικά.
Ο καρχαρίας ήταν εμφανώς τραυματισμένος και αγωνιζόταν καθώς ο Μοκτεζούμα συνέχισε να χτυπά την κάτω πλευρά του πριν εμφανιστεί μια «μεγάλη κηλίδα αίματος» στην επιφάνεια. Η όρκα τελικά έφυγε και ο φαλινοκαρχαίας βυθίστηκε εκτός οπτικού πεδίου. Παρόμοιες συμπεριφορές αρπαγής φαλαινοκαρχαριών, στις οποίες συμμετείχε ο Μοκτεζούμα, παρατηρήθηκαν τον Ιούνιο του 2021 και τον Απρίλιο του 2023, αλλά τον Μάιο του 2024, τέσσερις θηλυκές και ένας νεαρός όρκα κινηματογραφήθηκαν να κυνηγούν και να σκοτώνουν ένα φαλαινοκαρχαρία χωρίς την παρουσία του μεγαλύτερου αρσενικού.
Σε όλες τις περιπτώσεις, οι φαλινοκαρχαρίες ήταν νεαροί, εκτιμώμενοι να έχουν συνολικό μήκος μεταξύ 5-6 μέτρων και οι όρκες στόχευαν την κοιλιακή (κάτω) πλευρά του καρχαρία προς την πυελική περιοχή. Η αορτή τους – το κύριο αγγείο που τροφοδοτεί με αίμα την καρδιά σε όλο το σώμα – προστατεύεται από μια πυκνή μάζα μυών στην ραχιαία (άνω) πλευρά του καρχαρία, αλλά προστατεύεται μόνο από το δέρμα του καρχαρία στην κοιλιακή επιφάνεια της πυελικής περιοχής του – όπου επίσης περνά μέσα από το συκώτι του καρχαρία. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Μοκτεζούμα και η ομάδα του στοχεύουν σκόπιμα τους νεαρούς φαλαινοκαρχαρίες για έναν πιο εύκολο θάνατο – αλλά με ένα μήκος σώματος συγκρίσιμο με αυτό των ίδιων των ορκών, ένανστόχο θηράματος πλούσιο σε οφέλη.
Διαφορετικές συμπεριφορές ανά γεωγραφική περιοχή
Οι όρκες βρίσκονται σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου και διαιρούνται σε διαφορετικούς «τύπους», οι οποίοι διαφέρουν σε μέγεθος, περιοχή, συμπεριφορά κυνηγιού και διατροφής.
Για παράδειγμα, οι «κατοικούντες» όρκες του Ειρηνικού Ωκεανού τείνουν να ζουν σε μεγάλες ομάδες και να κυνηγούν ψάρια, ενώ οι «Βόρειου Ατλαντικού Τύπου 1» όρκες είναι μικρότερες και τρέφονται τόσο με ψάρια όσο και με θηλαστικά όπως φώκιες. Οι τύποι ορκών του Ειρηνικού Ωκεανού περιλαμβάνουν μικρότερες «υπεράκτιες» όρκες και «παροδικές», που είναι μεγαλύτερες και θηρεύουν θαλάσσια θηλαστικά, καθώς και τον πληθυσμό Κατοίκων.
Ένας τέταρτος τύπος «Ανατολικού Τροπικού Ειρηνικού» (ETP) έχει προταθεί, ο οποίος εμφανίζει μια πιο γενικευμένη διατροφή που περιλαμβάνει φάλαινες, δελφίνια, χελώνες και οστέινα ψάρια – αλλά όχι καρχαρίες. Οι όρκες του Κόλπου της Καλιφόρνιας, στις οποίες ανήκει η ομάδα του Μοκτεζούμα, ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί να θηρεύουν διάφορα είδη ελασμοβράγχιων.
