Η τεχνική κατάδυση από τις δυσκολότερες του είδους των υποβρυχίων καταδύσεων καθώς, ξεπερνιούνται τα όρια που τίθενται στις καταδύσεις αναψυχής. Αφορά αποκλειστικά στην πρόκληση και την περιπέτεια να εξερευνάς μέρη που δεν έχει δει ποτέ κανένας.
Ο τεχνικός εκπαιδευτής Άντης Βαρωσιώτης και ο Τεχνικός Δύτης πιστοποιημένος σε επίπεδο PADI TEC REC Γιάννος Λακκοτρύπης, μας ξεναγούν στα 55 μέτρα του βυθού του Πρωταρά.
O Άγγλος ποιητής Τόμας Στέρνς Έλιοτ αναφέρει μεταξύ άλλων στα συγγράμματα του, πως ‘’Δε θα πρέπει να διακόψουμε την εξερεύνηση και το τέλος της εξερεύνησης θα είναι όταν φτάσουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε και γνωρίσουμε το σημείο για πρώτη φορά’’.
Τεχνική κατάδυση πέρα από τα όρια
Η τεχνική κατάδυση δεν είναι για όλους, αλλά προσελκύει έμπειρους δύτες που θέλουν να ξεπεράσουν τα υφιστάμενα τους καταδυτικά όρια και να αποδεχθούν τα επιπλέον ρίσκα, την απαιτητική εκπαίδευση, την επένδυση και αφοσίωση που χρειάζεται για διαχείριση κινδύνων.
Αν δείτε στην ακτή τεχνικούς δύτες, θα τους αντικρίσετε φορτωμένους με διπλές φιάλες, ρυθμιστήρες αναπνοής, διάφορες άλλες φιάλες με μείγματα, καταδυτικούς υπολογιστές, μέχρι και στολές με καθετήρα.
Η τεχνική κατάδυση, επιτρέπει την πολύ βαθιά και παρατεταμένη παρουσία στο βυθό. Λόγω των διαφόρων μειγμάτων αερίων που χρησιμοποιούνται, απαιτείται πολλή προετοιμασία, πλάνο κατάδυσης και οργάνωση πριν την βουτιά.
Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της τεχνικής κατάδυσης είναι η χρήση εφεδρικού εξοπλισμού για όλο τον κρίσιμα εξοπλισμό που χρησιμοποιείται. Διπλές φιάλες, δυο υπολογιστές κατάδυσης, δύο πρώτα στάδια και ρυθμιστές, δύο μάσκες, κ.ο.κ
Τα μείγματα αερίων και η χρησιμότητα τους
Υπάρχουν διάφορες εξειδικεύσεις στην τεχνική κατάδυση και μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε σχέση με το βάθος και την απόσταση. Ο λόγος που χρησιμοποιούνται διάφορα μίγματα αερίων είναι αφενός για να επεκταθεί ο χρόνος παραμονής σε μεγάλα βάθη και αφετέρου να μειωθεί ο χρόνος αποσυμπίεσης.
Για την αποσυμπίεση, οι τεχνικοί δύτες χρησιμοποιούν αέρια trimix, nitrox και καθαρό οξυγόνο. Κατά την ανάδυση αλλάζουν σε άλλες φιάλες, με άλλα αέρια που έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε οξυγόνο και μικρότερη σε ήλιο και άζωτο. Τα rebreather, αυξάνουν την περιεκτικότητα σε οξυγόνο στο εισπνεόμενο αέριο κατά τη διάρκεια της κατάδυσης.
Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό που επιτυγχάνεται είναι η επιτάχυνση της αποσυμπίεσης. Τα υψηλής περιεκτικότητας σε οξυγόνο αέρια όμως γίνονται τοξικά σε λάθος βάθος και γι’ αυτό το λόγο οι τεχνικοί δύτες ακολουθούν ειδικές διαδικασίες προκειμένου να αποφύγουν να αναπνεύσουν λάθος αέριο σε λάθος βάθος, μιας και αυτό μπορεί να προκαλέσει θάνατο.
Η εξερεύνηση με τεχνική κατάδυση ανεβάζει την αδρεναλίνη
Το βέβαιο είναι πως διαφέρουν στο βαθμό επικινδυνότητας οι τεχνικές καταδύσεις από τις συμβατικές καταδύσεις αναψυχής.
Η επιτρεπόμενη διάρκεια στο βυθό είναι καθοριστική. Αυτό που αυξάνει τον κίνδυνο, είναι ο πολύπλοκος εξοπλισμός, καθώς και οι διαδικασίες διαχείρισης του. Η αλυσίδα των λαθών που μπορούν να οδηγήσουν σε ένα ατύχημα ή θάνατο, είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή των συμβατικών καταδύσεων αναψυχής. Σύμφωνα πάντα με στατιστικά δεδομένα, το ποσοστό ατυχημάτων είναι χαμηλό. Όχι όμως το ίδιο χαμηλό με το ποσοστό των καταδύσεων αναψυχής.
Η εμπλοκή στην τεχνική κατάδυση, απαιτεί αποδοχή του αυξημένου βαθμού επικινδυνότητας, πειθαρχία, συγκέντρωση, εκπαίδευση και εξειδίκευση σε σχέση με το βάθος και την απόσταση που επιθυμούν οι ενδιαφερόμενοι να εξερευνήσουν.
*Οι φωτογραφίες είναι από την προσωπική συλλογή των δύο δυτών για τη σελίδα Enalios
Enalios Media
