Η ρωσική παραγωγή και εξαγωγή αργού δείχνει έντονη κάμψη μέσα στον Νοέμβριο, με τις θαλάσσιες φορτώσεις να περιορίζονται περίπου στο 20% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Τον Οκτώβριο είχαν φτάσει σε υψηλό διετίας, όμως μετά την ενεργοποίηση κυρώσεων που επηρέασαν μεταξύ άλλων τις Lukoil και Rosneft, η ροή εμπορίου παρουσιάζει σαφή πίεση.
Παράλληλα μειώνεται και η συμμετοχή ελληνικών ναυτιλιακών στο εμπόριο crude τύπου Urals, η οποία έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο εξαμήνου. Η υποχώρηση αυτή συνδέεται με δυσκολίες logistics και αύξηση των αποστάσεων που διανύουν τα δεξαμενόπλοια, οδηγώντας σε επιμήκυνση των δρομολογίων και μεγαλύτερη εξάρτηση από μεταφορτώσεις τύπου ship-to-ship (STS).
Οι εισαγωγές προς Ινδία ενισχύθηκαν, με ταυτόχρονη καταγραφή μείωσης στην Κίνα, γεγονός που υποδεικνύει ότι η ανακατανομή των ροών παρουσιάζει μία ανομοιομορφία. Μέρος του στόλου επιστρέφει μέσω Σουέζ ή κατευθύνεται στη Μέση Ανατολή για εκ νέου διακίνηση, κάτι που μαρτυρά πιο σύνθετες διαδρομές και πιθανές καθυστερήσεις.
Συνολικά, όλα δείχνουν ότι η Μόσχα θα χρειαστεί νέο δίκτυο μεταφορών και μεσαζόντων για να διατηρήσει τις ποσότητες που διοχέτευε μέχρι πρόσφατα. Αν αυτό δεν επιτευχθεί, η αγορά πιθανότατα θα κινηθεί με περιορισμένο τονάζ και υψηλότερα κόστη μεταφοράς στο άμεσο μέλλον.
